فروش پایان نامه : گزارشگری مالی

می‌سازد.
ناهماهنگی در طبقه بندی حساب‌ها و عدم کاربرد صحیح مفاهیم حسابداری در تهیه و تنظیم صورت‌های مالی بر محاسبه نسبت‌ها تأثیر می‌گذارد.
در نهایت تورم می‌تواند موجب تحریف اقلام صورت‌های مالی و در نتیجه محاسبه نادرست نسبت‌های مالی که از همین اطلاعات حسابداری به عنوان پایه و اساس استفاده می‌کنند، گردد (ایزدی نیا، 1382).

2-5- کاربرد نسبت‌های مالی
برای تعیین اینکه کدام یک از نسبت‌های مالی برای پیش بینی‌ها و ارزیابی‌ها مفید تر بوده و به طور معمول در مطالعات بازار به کار گرفته می‌شوند، هیچ‌گونه ملاک مطلق برای اهمیت متغیرهای تأثیرگذار در آن نسبت‌ها و نیز میزان اهمیت متغیرهای خاص در جهت تأیید یا مخالفت با آمارهای مختلف مورد بررسی، وجود ندارد.
تصمیم گیری همواره یک امر فردی بوده و سرمایه گذار با توجه به سلیقه و میل و اشتیاق خود نسبت به یک موضوع خاص، جهت رسیدن به هدف مورد نظر خود تصمیم گیری می‌نماید. طبیعتاً مدیران شرکت هم جهت بهبود روش‌های دستیابی به ثروت تلاش می‌کنند اما آن‌ها هم با توجه به سطح دانش و آگاهی خود در نهایت با توجه به سلیقه خود به اتخاذ تصمیم می‌پردازند. در اینجاست که کاربرد های نسبت‌های مالی می‌تواند به این نحوه عمل در جهت تصمیم گیری بهتر کمک نماید.
برای تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی از راه کاربرد نسبت‌های مالی دو روش عمده وجود دارد. در اجرای روش اول که «تجزیه و تحلیل مقایسه ای» نامیده می‌شود، وضع مالی شرکت در یک زمان مشخص ارزیابی و عملکرد آن با عملکرد شرکت رقیب مقایسه می‌شود. در روش دوم که «تجزیه و تحلیل سنواتی یا سری زمانی» نامیده می‌شود، عملکردهای شرکت در چند سال پیاپی با هم مقایسه می‌شود. این دو روش مکمل یکدیگر هستند و باید هر دو را بخشی از تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی دانست (پی نوو، 1385).

2-5-1- تجزیه و تحلیل مقایسه ای
برای تجزیه و تحلیل مقایسه ای به صورت‌های مالی شرکت بر اساس مقیاس مشترک نیازمندیم. گام دوم مقایسه عملکردهای شرکت با عملکرد سال‌های قبل است.
2-5-2- تجزیه و تحلیل سنواتی
هدف از تجزیه و تحلیل سنواتی، قضاوت در مورد عملکرد شرکت در یک دوره زمانی چند ساله ی مشخص است. در این تجزیه و تحلیل به سه عامل توجه می‌شود:
روند اصلی داده های شرکت
تغییر جهت این روند
انحراف مهمی که برخی از داده‌ها نسبت به بقیه دارند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2-5-3- کاربرد نسبت‌های مالی جهت ارزیابی عملکرد
به منظور ارزیابی شرایط مالی و نحوه عملکرد یک سازمان، تحلیل گران نیاز به معیاری برای سنجش و مقایسه اطلاعات مالی منتشره شرکت دارند. تجزیه و تحلیل و تفسیر نسبت‌های مالی توسط تحلیل گران ماهر و با تجربه اطلاعات مفیدی از موقعیت مالی مؤسسه به دست خواهد داد که از صورت‌های مالی به تنهایی قابل استخراج نیست. این گونه مقایسه‌ها یک دید کلی راجع به شرایط مالی و عملکرد مدیریت در بنگاه اقتصادی نشان خواهد داد (پورعلی، 1390).
2-5-4- کاربرد نسبت‌های مالی در تجزیه و تحلیل اعتبارات
برخی مواقع محاسبه چند نسبت مالی برای مشخص نمودن وضعیت مالی سازمان غیر ضروری است ولی در اغلب موارد این تجزیه و تحلیل و استفاده از چند نسبت مورد نیاز می‌باشد. هرچند ممکن است شرکت‌هایی وجود داشته باشند که با محاسبه یک نسبت موقعیت مالی و روند کاریشان آشکار گردد اما در اغلب موارد ممکن است یک نسبت مالی وضع شرکت را به خوبی نشان ندهد. برای مشخص نمودن میزان اعتبار مشتریان، مدیران می‌تواند دقت خود را به سه نوع نسبت معطوف نمایند.
الف- با استفاده از تجزیه و تحلیل نسبت جاری یا آنی، می‌توان پرداخت بدهی‌های جاری را اندازه گیری نمود.
ب- با استفاده از تجزیه و تحلیل نسبت بدهی به کل دارایی، می‌توان میزان سرمایه گذاری سهامداران را سنجید.
ج- با استفاده از اندازه گیری هر یک از نسبت‌های سودآوری می‌توان از وضع مالی آتی شرکت آگاه شد (پورعلی، 1390).
2-5-5- کاربرد نسبت‌های مالی در تجزیه و تحلیل اوراق بهادار
تجزیه و تحلیل نسبت‌های مالی برای ارزیابی سرمایه گذاری در اوراق بهادار، سهام و اوراق قرضه نیز مناسب می‌باشد. در تجزیه و تحلیل اوراق قرضه و اوراق بهادار تأکید اساسی بر شناخت و پیش‌بینی سودآوری بالقوه شرکت‌ها در دراز مدت است. از آنجایی که سودآوری شرکت‌ها بستگی زیادی بر میزان کارایی و نحوه اداره شرکت دارد، و نیز تجزیه و تحلیل‌های مالی می‌تواند اطلاعات جامعی در این زمینه ارائه کند، کاربرد نسبت‌های مالی برای تحلیل گران اوراق بهادار بسیار مفید می‌باشد (پورعلی، 1390).
2-5-6 قدرت آینده نگری نسبت های مالی
بر اساس مطالعات تجربی که بر روی توانایی آینده نگری نسبت‌های مالی انجام شده است، با استفاده از تکنیک‌های مختلف آماری، ناکامی‌های شرکت‌های مورد مطالعه پیش بینی شده است. نتایج این مطالعات، این‌طور بیان می‌نمود که مجموعه‌ای از نسبت‌های مالی را می‌توان به منظور پیش بینی توانایی مالی و اعتباری بنگاه اقتصادی در بلند مدت مورد استفاده قرار داد. مطالعات عینی بر روی نسبت‌ها باعث شده است که اهمیت این‌گونه ابزارها در تجزیه و تحلیل‌های مالی بیش از پیش جنبه علمی و عملی به خود گیرد (پورعلی، 1390).
2-5-7- نقاط ضعف و قوت نسبت‌های مالی
کاربرد مناسب نسبت‌های مالی و تجزیه و تحلیل درست آن‌ها به شناخت نقاط قوت و ضعف این نسبت‌ها بستگی دارد. از مهم‌ترین نقاط قوت و مزایای این روش تجزیه و تحلیل نسبت‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
محاسبه این نسبت‌ها نسبتاً ساده است.
با این نسبت‌ها معیاری برای مقایسه بین فعالیت شرکت در یک دوره زمانی به دست می‌آید و نیز می‌توان نسبت‌های محاسبه شده را با «متوسط صنعت» مقایسه کرد.
برای تعیین روند سنواتی شرکت و تغییراتی که احتمالاً در این روند رخ داده است و نیز تعیین اعداد غیرعادی می‌توان از روش تجزیه و تحلیل نسبت‌ها استفاده کرد.
در امر شناخت مشکلات شرکت‌ها محاسبه این نسبت‌ها سودمند است.
اگر روشی مبتنی بر تجزیه و تحلیل نسبت‌ها با روش‌های دیگر همانند روش‌های اقتصاد سنجی ادغام شود، این نسبت‌ها می‌تواند در فرآیند ارزیابی و قضاوت نقش مهمی ایفا کنند.
از مهم‌ترین نقاط ضعف و معایب این روش می‌توان نمونه های ذیل را برشمرد:
اگر فقط به یکی از این نسبت‌ها توجه شود، فایده چندانی نخواهد داشت.
نسبت‌ها راه حل مشکلات نیستند و با استفاده از این نسبت‌ها نمی‌توان به علل اصلی مشکلات شرکت پی برد و این نسبت‌های مالی تنها نشان دهنده و بیانگر وجود مشکلات هستند.
شخص تحلیلگر در تفسیر داده‌ها به سادگی دچار اشتباه می‌شود و احتمال دارد به راحتی آن‌ها را غلط تفسیر کند، برای مثال، کاهش مقدار یک نسبت، الزاماً به معنای وقوع رخدادی نامطلوب نیست.
تقریباً هیچ استاندارد قابل قبولی وجود ندارد که بتوان آن را مبنای مقایسه با نسبت یا مجموعه ای از نسبت‌ها قرار داد. نباید مبنای قضاوت را منحصراً نسبت‌هایی بدانیم که به اصطلاح «نسبت‌های صنعت» نامیده می‌شوند، زیرا نسبت‌های متعلق به عملکرد بیش از نیمی از شرکت‌ها کمتر از «نسبت‌های صنعت» مربوط هستند (پی نوو، 1385).
2-6- تداوم فعالیت
فرض تداوم فعالیت یکی از مفروضات بنیادی حسابداری که زیربنای طبقه بندی متداول حسابداری را فراهم می‌کند. بنا بر ماهیت این فرض واحد انتفاعی برای فعالیت در مدت نامحدود تشکیل شده است و به عنوان موجودیتی مستقل برای دستیابی به هدف‌های خود منابعی را در اختیار می‌گیرد و آنقدر فعالیت می‌نماید تا تمام تعهدات به وجود آمده را پوشش دهد. بقای هر واحد اقتصادی مستلزم استفاده مستمر از منابع موجود، ایفای به موقع تعهدات، تحصیل منابع جدید و قبول تعهدات تازه است.
هدف گزارشگری مالی ارائه اطلاعاتی است که سرمایه گذاران و استفاده کنندگان از گزارشات مالی، بتوانند پیش بینی و ارزیابی مناسبی از آینده شرکت داشته باشند. تداوم فعالیت ارتباط بین گذشته و آینده شرکت را در نظر می‌گیرد و تئوری ارزش از آن حمایت می‌کند. اگرچه فعالیت‌های اقتصادی دائماً تغییر می‌کنند، اما فرض می‌شود که هر واحد انتفاعی قادر است خود را با تغییر شرایط به نحوی وفق دهد که طرح‌ها و برنامه های موجود را اجرا، از دارایی‌ها برای مقاصدی که تحصیل شده‌اند استفاده، و تعهدات خود را به موقع ایفا کنند. بنابراین، چنانچه شواهد معتبری برای پیش بینی توقف تمام یا بخش عمده ای از فعالیت یک واحد انتفاعی در دست نباشد، حسابداری و گزارشگری با فرض تداوم فعالیت واحد های انتفاعی انجام می‌پذیرد (هیأت تدوین استانداردهای حسابرسی، 1385).
در هنگام وجود ابهام بر تداوم فعالیت واحد اقتصادی، موضوع باید به نحو دقیق بررسی و افشا گردد و سپس اگر با تجزیه و تحلیل‌های انجام شده افق روشنی نسبت به آینده عالیات واحد اقتصادی متصور نباشد ، گزارشگری مالی باید بر اساس فرض توقف فعالیت صورت پذیرد. در اینجاست که نقش اعتبار دهندگی حسابرسان بیش از پیش اهمیت می‌یابد و به عنوان ناظر بر صورت‌های مالی همواره باید در رسیدگی‌های خود به برقراری تداوم فعالیت در عملیات واحد اقتصادی توجه لازم مبذول دارند.
2-6-1- قوانین و استانداردهای حاکم بر تداوم فعالیت
در سال 1971 انجمن حسابداران رسمی آمریکا بیانیه شماره چهار هیأت اصول حسابداری (APB.4) را تحت عنوان «مفاهیم اساسی و اصول حسابداری صورت‌های مالی واحد های تجاری» صادر کرد. این بیانیه زمانی انتشار یافت که دوران رویکرد مفروضات بنیادی – اصول خاتمه یافته و دیدگاه هدف‌ها و استانداردها مطرح شده بود. منظور از تدوین و انتشار بیانیه شماره چهار، تبیین مفاهیم بنیادی گزارشگری مالی بود. این بیانیه مفهوم تداوم فعالیت را مثل طرح اساسی صورت‌های مالی طبقه بندی می‌نماید و نسبت به آن بیان می‌دارد که ادامه فعالیت واحد تجاری معمولاً در صورت‌های مالی مفروض است، مگر آنکه با توجه به یک سری مدارک و شواهد قابل استناد خلاف آن اثبات شود (شباهنگ، 1389).
کمیته استانداردهای بین‌المللی فرض تداوم فعالیت را به عنوان یکی از مفروضات بنیادی حسابداری شناخته است و آن را به شرح زیر تعریف می‌کند :
«فرض بر این است که هر واحد تجاری دارای تداوم فعالیت است، یعنی عملیات آن در آینده قابل پیش بینی ادامه دارد، به بیان دیگر فرض می‌شود که نه قصد بر این است که واحد تجاری منحل، یا عملیات آن به نحو قابل ملاحظه ای کاهش داده شود و نه ضرورت این کار احساس می‌شود» (سلیمانی، 1385).
از تعریف بالا می‌توان نتیجه گرفت که تداوم فعالیت به عنوان یک فرض بنیادی پذیرفته شده و توضیح آن ضروری نیست ، ولی در غیر آن باید به نحو مقتضی مورد افشا قرار گیرد و همچنین دلایل آن مطرح گردند چرا که عدم افشا می‌تواند موجب گمراهی استفاده کنندگان از صورت‌های مالی شود و بر اساس استاندارد بین‌المللی شماره 5 این موضوع مورد تأکید است که کلیه اطلاعات با اهمیتی که برای قابلیت فهم بهتر صورت‌های مالی ضروری است، باید افشا شود.
همچنین بیان می‌دارد: «زمانی که بر اثر زیان‌های وارده بیش از نصف سرمایه شرکت از بین رفته باشد، هیأت مدیره مکلف است سهامداران را به مجمع عمومی فوق‌العاده دعوت کرده تا در مورد انحلال شرکت و یا تقلیل سرمایه آن تصمیم بگیرند». این روش ارزیابی تداوم فعالیت از جهت محاسباتی آسان بوده و نیز پشتوانه قانونی و قابل استناد برای محاسبات آن موجود می‌باشد (سلیمانی، 1385).
در ایران هدف از انتشار استاندارد حسابرسی مربوط به تداوم فعالیت، ارائه راهنمایی‌های لازم درباره مسئولیت حسابرسان در حسابرسی صورت‌های مالی، نسبت به برقرار بودن فرض تداوم فعالیت به عنوان مبنایی برای تهیه صورت‌های مالی است. حسابرس باید در جریان برنامه ریزی و اجرای روش‌های حسابرسی،