ملاک های اختلال وابستگی به مواد و سوء مصرف مواد

ملاک های اختلال وابستگی به مواد و سوء مصرف مواد

اختلال وابستگی به مواد

A : الگوی ناسازگارانه مصرف مواد که به ناراحتی یا آسیب دیدگی بالینی مهم منجر می شود و در هر زمانی طی دوره 12 ماهه با حداقل سه مورد زیر آشکار می شود.

  • تحمل که به صورت نیاز به افزایش مقدار مواد برای دست یافتن به مستی یا تأثیر مطلوب و یا کاهش تأثیر در اثر مصرف مداوم مقدار یکسان مواد تعریف می شود.
  • ترک مواد که با نشانگان ترک مشخصه مواد، یا مصرف همان مواد (یا مواد مرتبط با آن) برای رهایی از نشانه های ترک یا اجتناب کردن از آن آشکار می شود.
  • مواد به مدت طولانی یا با مقدار بیشتر از حد مطلوب مصرف شده است.
  • تمایل یا تلاش برای کاهش یا کنترل مصرف
  • فرد وقت زیادی را صرف فعالیت هایی می کند که برای دست یافتن به مواد، مصرف کردن آن، یا رهایی از عوارض آن ضروری است.
  • فرد به خاطر مصرف مواد، مقدار فعالیت های اجتماعی، تفریحی، یا شغلی کنار گذاشته شده یا کاهش یافته است.
  • مصرف مداوم مواد به رغم مشکل مستمر یا مکرر جسمانی و روانی که این مواد موجب آن­ها شده یا آن­ها را تشدید کرده است

ملاک های DSM-IV-TR برای سوء مصرف مواد

A : الگوی ناسازگارانه مصرف مواد که به آسیب دیدگی یا ناراحتی بالینی مهم منجر می شود و با حداقل یکی از موارد زیر طی دوره 12 ماهه روی می دهد:

  • مصرف مکرر مواد که به ناتوانی در برآورده کردن تعهدات شغلی، تحصیلی، یا خانوادگی منجر

می شود.

  • مصرف مکرر مواد در موقعیت هایی که از لحاظ جسمانی مخاطره آمیز هستند (مثل رانندگی).
  • مشکلات قانونی مکرر در ارتباط با مواد (مانند دستگیری به خاطر رفتار آشفته).
  • مصرف مداوم مواد به رغم مشکلات اجتماعی یا میان فردی مداوم یا مکرر که در اثر عوارض مواد ایجاد یا تشدید شده اند.
مطلب مرتبط :   انواع استرس از نظر کیفیت و شدت

B : فرد هرگز نشانه ها یا مشکلاتی نداشته است که ملاک های وابستگی به مواد را برای این طبقه از مواد برآورده کرده باشند.