نینتندو سوییچ را فراموش کنید، غول اصلی کنسول‌ها پلی استیشن ۴ است

با موفقیت خیره کننده نینتندو سوییچ طی یه سال گذشته، همیشه بحثا درباره مقایسه این کنسول فوق العاده و جدید با غولای بزرگ نسل الان، یعنی پلی استیشن ۴ و ایکس باکس وان گرم بوده. در مقاله ای که پیش رو دارین، نویسنده از دیدگاه خودش به مقایسه سوییچ با بقیه غول بزرگ ژاپنی پرداخته. مقاله پیش رو نوشته اریک کین نویسنده سایت Forbesه که ترجمه اش رو می تونین در ادامه بخونین.


نینتندو سوییچ از زمان عرضه در سال ۲۰۱۷ تا به امروز سر و صدای زیادی به پا کرده.

ماشینی کوچیک و عالی، که ادغامیه از سیستمی پرتابل با گرافیک اچ دی و کنسولی خونگی. شما می تونین به طور پیوسته، چه در خونه و چه در حال حرکت با این کنسول بازی کنین که ویژگی مطلوب و بسیار خوشایندیه. شدیدا امیدوارم که کنسولای نسل آینده از سونی و مایکروسافت هم این روند رو ادامه.

از نکات جذاب دیگه در نینتندو سوییچ بازیای فوق العاده خوبشه. از این عناوین می تونیم به بازیای جدیدی مثل Legend of Zelda: Breath of the Wild و سوپر ماریو ادیسه، و هم اینکه عرضه دوباره عناوین Wii U مثل ماریو کارت ۸ و Donkey Kong Country: Tropical Freeze اشاره کنیم.

هم اینکه تماشاگر عرضه بازیای خوب غیر انحصاری از پیشرفت دهندگانی مثل یوبیسافت و بتسدا هستیم و انگار در ماه ها و سالای پیش رو، پشتیبانی وسیع تری از ناشران مطرح دنیا روی سوییچ می بینیم. نگفته نمونه که این کنسول، خونه امنی واسه هزاران بازی مستقله. سوییچ سیستمی عالی و مقرون به صرفه با قیمت ۳۰۰ دلاره.

اما با همه این اوصاف، سوییچ بازم فاصله زیادی تا پلی استیشن ۴ داره.

نینتندو شرکت بزرگیه که به خاطر عناوین فوق العاده اش معروف شده. نینتندو سوییچ دستاوردی قابل توجه از این کمپانیه که در چند سال گذشته از نقاط قوت و تشویق برانگیز نینتندو بوده. من این موضوع رو لحظه ای زیر سوال نمی برم.

اما اگه قرار بود فقط یه کنسول رو انتخاب کنم، انتخاب من پلی استیشن ۴ پرو بود. با نگاهی به برنامه روزانه ام در انجام بازیا، بدون لحظه ای شک و دودلی میتونم بگم، که بین همه سیستمای مختلفی که در اختیار دارم، پلی استیشن ۴ پرو، بعد از پی سی بیشترین زمان من از بازی کردن در روز رو به خود اختصاص میده. معمولا ایکس باکس وان و نینتندو سوییچ بی کار و پلی استیشن ۴ پرو روشنه.

من دلایل خودمو دارم.

۱. اگه طرفدار بازیای موبایل نباشین، سوییچ اونقدر هم جذاب نیس

نینتندو سوییچ به شما اجازه میده که در حال حرکت هم با اون بازی کنین، اتفاقی که فوق العاده س. من طرفدار پر و پا قرص بازیای پرتابل و موبایل نیستم. سال هاست که یه ۳DS (یا شاید دو تا)، یه پلی استیشن ویتا و چندین سیستم بازی پرتابل دیگه دارم، اما همیشه ترجیح داده ام که با به کار گیری تلویزیون یا یه نمایشگر بازی کنم.

در حالی که می تونین این اتفاق رو با نینتندو سوییچ هم انجام بدین، اما اون گرافیکی که پلی استیشن ۴ و پلی استیشن ۴ پرو عرضه می کنن رو نمی تونین از سوییچ ببینین. البته مشکلی نیس. بازیا خوب به نظر می رسن—کمی بهتر از Wii U و تقریبا مثل چیزی که در ایکس باکس وان خسته کننده می ببینن. اما جوری قوی نیس. دو نقطه قوت نینتندو سوییچ قابل حمل بودن و لیست پرباری از بازی هایشه.

اگه طرفدار بازیای موبایل و قابل حمل نیستین، اون وقت جوری خریدار نقاط قوت نینتندو سوییچ نیستین. بازم عالی و فوق العاده میشه، اما واسه همه جذاب نیس.

۲. پلی استیشن ۴ هنوز بهترین (و بیشترین) انحصاریا رو داره

واقعا بازیایی مثل Breath of the Wild، سوپر ماریو ادویسه، ماریو کارت ۸ و بسیاری دیگه از عناوین انحصاری نینتندو سوییچ و عرضه های دوباره Wii U رو دوست دارم، اما وقتی صحبت از رقابت می شه، این عناوین حرفی واسه گفتن ندارن. سونی با عرضه عناوین انحصاری بزرگ و قوی خود، برنده بی چون و چرای این رقابته.

اجازه بدین به چند عنوان انحصاری فوق العاده پلی استیشن ۴ اشاره کنیم:

  • بلادبورن که شاید بهترین عنوان این نسل باشه.
  • آنچارتد ۴ و آنچارتد لاست لگسی، هر دو بازیایی فوق العاده از این فرنچایز طولانی هستن.
  • Nioh و Nier: Automata هر دو از عناوینی بودن که واسه پی سی هم عرضه شدن، اما خبری از انتشارشون واسه کنسولای دیگه نبود. هر دو از عناوین فوق العاده هستن.
  • پرسونا ۵ یه شاهکاره.
  • بازسازی عنوان Shadow of the Colossus بی نظیره.
  • Horizon Zero Dawn یه عنوان جدید و موفق بود.

و حالا اشاره ای داشته باشیم به بعضی از عناوینی که در راه هستن:

  • God Of War
  • Days Gone
  • Spider-Man
  • The Last of Us II

[یادداشت مترجم: مطلب قبل از عرضه God of War نوشته شده.]

همه این عناوین فوق العاده به نظر می رسن و تنها گوشه ای از بازیایی هستن که به خاطرم اومد. لیست بازیای پلی استیشن ۴ نفس گیره. من تنها چند نمونه از این لیست بلند بالا رو اعلام کردم.

در حالی که نینتندو سوییچ در شرایطی قرار داره که با اختلافی زیاد –خیلی زیاد- از ایکس باکس وان از نظر محتوای انحصاری بهتره، اما راه بسیار طولانی واسه رسیدن به سونی در پیش داره. هم اینکه در حالی که عناوین انحصاری جدید نینتندو سوییچ، فوق العاده و جذاب هستن، اما تقریبا بیشتر اونا بازیایی جدید از فرنچایزای معروف گذشته ان. در حالی که تازگیا، پلی استیشن ۴ آی پیای جدیدی رو تولید کرده.

۳. PSVR تنها سیستم واقعیت مجازی روی کنسولای نسل جدید تا به امروزه

شخصا طرفدار بزرگ واقعیت مجازی نیستم. دست کم طرفدار شکل الان اون. اما اگه واقعیت مجازی واسه شما مهمه، پس انتخابایی بین هدستای گرون پی سی، راه حلای ارزون قیمت موبایلی یا واقعیت مجازی پلی استیشن دارین. به نظر من گزینه آخر بهترین انتخاب شما میشه. انتخابی مطلوب و در حد میانی بین دو انتخاب دیگه، با تعداد خیلی از عناوین انحصاری و کراس-پلتفرم که به نظر تا مدت طولانی مورد پشتیبانی سونی قرار داره. شما نمی تونین این ویژگی رو از نینتندو سوییچ و ایکس باکس وان توقع داشته باشی.

۴. پلی استیشن ۴ گرافیک بهتری داره

در بالا به این موضوع اشاره کردم، اما پلی استیشن ۴ و خصوصا پلی استیشن ۴ پرو گرافیک به مراتب بهتری نسبت به نینتندو سوییچ دارن. در حالی که ایکس باکس وان ایکس قهرمون بی چون و چرای این رقابته، اما کمبود بازیا، همون نکته ایه که اونو بعد از سیستمی مثل پلی استیشن ۴ قرار میده.

در حالی که نینتندو سوییچ الان با اختلاف قویترین دستگاه قابل حمل از دید گرافیک در طول تاریخه، اما وقتی به تلویزیون وصل می شه اصلا قابل قیاس با گرافیک تقریبا ۴K پلی استیشن پرو با HDR نیس.

و به طور کامل قبول داره که گرافیک دومین نکته مهم در بازی هاست و بعد از گیمپلی قرار میگیره. شخصا فریم ریت بالاتر رو به تصاویر با گرافیک بالا بهتر می دونم، اما واقعیت اینه که پلی استیشن ۴ منظره ای کامل از گرافیکای فوق العاده، بازیای فوق العاده و هم اینکه پشتیبانی از ۶۰ فریم بر ثانیه رو ارائه می کنه. نکاتی که سوییچ در ارائه اونا ناتوانه.

۵. بازیای آنلاین با پلی استیشن ۴ بهتر هستن

سرویس آنلاین نینتندو سوییچ فاصله زیادی با حد مطلوب داره. واسه اشاره به یکی از ضعفای این سرویس میتونم به موضوع امکان چت فقط با به کار گیری موبایل اشاره کنم. این سرویس اصلا به قدرتمندی سیستمای پی اس ان یا ایکس باکس لایو نیس. هرچند هزینه پرداختی سرویس آنلاینش (که هنوز عرضه نشده) از رقبای نینتندو ارزون تره، اما هنوز در چند رده پایین تر از اونا قرار داره.

۶. هنوز عناوین غیر انحصاری بیشتری هست

تا حدی شاید به خاطر قدرت گرافیکی بهتر و تا حدی به خاطر سرویس آنلاین بهتر، همیشه عناوین کراس-پلتفرم بیشتری مثل کال آو دیوتی، فورتنایت و… واسه پلی استیشن ۴ و ایکس باکس وان نسبت به نینتندو سوییچ پیدا می کنین. البته این موضوع دو طرفه س. مثلا شما ماریو و باقی بازیای انحصاری نینتندو سوییچ رو فقط روی این کنسول پیدا می کنین در حالی که می تونین انتخاب کنین که می خواین کال آو دیوتی رو روی کدوم پلتفرم بازی کنین.

اینم پایان دلایل من

وقتی به همه این دلایل فکر کنین، بعیده به نتیجه مشابهی نرسید. پلی استیشن ۴ بازم غول اصلی کنسولای نسل کنونیه. نینتندو سوییچ فوق العاده س، اما اگه قرار باشه بین همه کنسولا یکی رو انتخاب کنم، بارها انتخابم پلی استیشن ۴ میشه.

اگه شما عاشق بازیای نینتندو هستین و یا از طرفداران پر و پا قرص بازیای قابل حمل و موبایلی، ممکنه متفاوت فکر کنین. مشکلی نیس. ما می تونیم در این اختلاف نظر موافق هم باشیم. خوشحال میشیم نظرتون رو با ما در میان بذارین.

Author: edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *