مقایسه ی محلول شماره4 (EC=3 dS/m , SAR=6 meq1/2 L-1/2) با نمونه شاهد 7/157 درصد افزایش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره 5 (EC=3 dS/m ,SAR=9 meq1/2 L-1/2)با نمونه شاهد 27/143 درصد افزایش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک در بافت لومی رسی نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره6 (EC=3 dS/m , SAR=12 meq1/2 L-1/2) با نمونه شاهد 33/124 درصد افزایش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره7 (EC=5 dS/m , SAR=9 meq1/2 L-1/2) با نمونه شاهد 72/268 درصد هدایت هیدرولیکی اشباع خاک افزایش را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره 8 (EC=5 dS/m , SAR=12 meq1/2 L-1/2) با نمونه شاهد 24/160 درصد افزایش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره 1، 2 و3 نشان می دهد که با افزایش نسبت جذبی سدیم از6 به 9 و 12 (ریشه میلی اکی والان در لیتر) به ترتیب 82/20 و 14/29 درصد کاهش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره 4، 5 و 6 نشان می دهد که با افزایش نسبت جذبی سدیم از 6 به 9 و 12 (ریشه میلی اکی والان در لیتر) به ترتیب 61/5 و 96/12 کاهش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک را نشان می دهد.
مقایسه ی محلول شماره 7 و 8 نشان می دهد که با افزایش نسبت جذبی سدیم از 9 به 12 هدایت هیدرولیکی اشباع خاک 42/29 درصد کاهش یافت.
مقایسه ی محلول شماره 1 و 4 نشان می دهد که با افزایش شوری از 1 به 3 (دسی زیمنس بر متر) هدایت هیدرولیکی خاک 5/55 درصد افزایش یافت.
مقایسه ی محلول شماره 2، 5 و7 نشان می دهد که با افزایش شوری از1 به 3 و 5 (دسی زیمنس بر متر) هدایت هیدرولیکی خاک اشباع خاک به ترتیب 85 و 181 در صد افزایش یافت.
مقایسه ی محلول شماره 3، 6 و 8 نشان می دهد که با افزایش شوری از 1 به 3 و 5 (دسی زیمنس بر متر) هدایت هیدرولیکی خاک اشباع خاک به ترتیب 24/91 و 124 در صد افزایش یافت.
اثر متقابل بین شوری و نسبت جذبی سدیم بر روی هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (KS) راکه بصورت معادله زیر تعریف شده نشان می دهد که به ازای یک واحد در افزایش مقدار هدایت الکتریکی، هدایت هیدرولیکی اشباع خاک 563/0 افزایش و به ازای یک واحد در افزایش نسبت جذبی سدیم، مقدار هدایت هیدرولیکی اشباع خاک 121/0 کاهش می یابد. ضریب رگرسیون معادله خط ذیل (R2) برابر با 913/0 می باشد.
KS = 164/2 + 563/0 EC – 121/0 SAR
که در آن KS بر حسب (سانتی متر در روز)، EC بر حسب (دسی زیمنس بر متر) و SAR بر حسب (ریشه میلی اکی والان در لیتر) می باشد.
جذر میانگین مربعات خطا (RMSE)، خطای میانگین مطلق (MAE) و خطای نسبی (RE) معادله به ترتیب برابر با 25/0 ، 20/0 و 6/7 می باشد.
در خاک لومی شنی، بعلت وجود رس کم و مواد آلی زیاد نسبت به دو نمونه دیگر(لومی و لومی رسی) اثر شوری و نسبت جذبی سدیم بر هدایت هیدرولیکی اشباع خاک به مراتب کمتر مشاهده می شود. زیرا در خاک لومی شنی به علت درصد پایین رس فقط پدیده پراکنده شدن رسها وجود دارد ولی در خاک لومی و لومی رسی علاوه بر پراکنده شدن رسها پدیده آماس (تورم) رسها را نیز خواهیم داشت (مهابترا و چایوداری). در نتیجه باعث پرشدن منافذ ریز و کاهش حجم تخلخل کل را در پی خواهد داشت و این پراکنده شدن رسها همراه با تورم باعث کاهش بیشتر هدایت هیدرولیکی خاک می شود.
عباسی، و همکاران (1386) در تحقیقات خود تحت عنوان بررسی تغییرات زمانی ویژگیهای هیدرولیکی یک خاک لوم رسی در اثر آبیاری با آب شور و سدیمی اظهار داشتند که نفوذ پذیری خاک به دلیل افزایش سدیم و پراکندگی خاکدانه ها به شدت کاهش می یابد که نتایج به دست آمده از این تحقیق یافته های ما را در این مورد تایید می نماید.
فرنکل و همکارانش (1977) در تحقیقات خود بر روی اثر درصد پتانسیم تبادلی و هدایت الکتریکی برروی دیسپرس شدن رس و هدایت هیدرولیکی در یافتند که بسته شدن منافذ در اثر پدیده پراکنده شدن دیسپرس شدن ذرات رس عمل اصلی کاهش هدایت هیدرولیکی در خاکهایی با رس مونتموریلونایت و ورمی کولیت و کا ئولونیت می باشد.
فرنکل و همکارانش (1978) ثابت کردند که افزایش نسبت جذبی سدیم و کاهش هدایت الکتریکی بوسیله آب مصرفی بر روی دو نوع خاک لومی و شنی باعث دیسپرس شدن فیزیکو شیمیایی می شود و این دیسپرس شدن باعث کاهش هدایت هیدرولیکی اشباع خاک می شود.
باردهان و همکاران (2007) در آزمایشی اثر کیفیت آب آبیاری بر روی هدایت هیدرولیکی اشباع در سه نوع خاک ثابت کردند که با افزایش هدایت الکتریکی میزان هدایت هیدرولیکی اشباع افزایش و با افزایش نسبت جذبی سدیم، هدایت هیدرولیکی اشباع کاهش می یابد. در خاک لومی شنی فقط پدیده دیسپرس شدن را داریم ولی در خاک لومی و رسی علاوه بر دیسپرس شدن پدیده آماس( تورم ) رسها را نیز خواهیم داشت .
گریفین و همکاران (2002) در تحقیقات خود تحت عنوان اثر آبیاری با آب شور و سدیمی بر روی هدایت هیدرولیکی نشان دادند که با افزایش شوری هدایت هیدرولیکی افزایش و با افزایش نسبت جذبی سدیم کاهش می یابد نتایج حاصل از این تحقیق، نتایج بدست آمده از آزمایش های ما را تأیید می کند.
ردینگ و همکاران (2009) ثابت کردند که استفاده از آب شور در آبیاری سرعت نفوذ آب را در خاک رسی سدیمی را بهبود می بخشد و هدایت هیدرولیکی خاک با افزایش شوری، افزایش و با کاهش شوری کاهش می یابد که این نتایج با نتایج ما همخوانی دارد.