گروه

۶۵۲/۲۱۳

۱

۶۵۲/۲۱۳

۱۴۵/۳۳

۰۰۰/۰

استرس

خطا

۷۹۸/۸۳

۱۲

۴۴۶/۶

_

_

کل

۷۱۵۳

۲۴

_

_

_

جدول ۴-۱۱ نتایج ANCOVA نشان می‌دهد که با کنترل پیش آزمون، نتایج پس آزمون برای متغیر استرس (۰۰۰/۰=p) در بین گروه‌های مطالعه تفاوت معنی داری وجود دارد و با ۹۵ درصد اطمینان می‌توان گفت میانگین گروه آزمایش و کنترل در متغیر استرس متفاوت است. بنابراین فرضیه دوم تایید می‌گردد و می‌توان گفت آموزش مدیریت استرس به شیوه گروهی باعث کاهش معنادار استرس زنان نابارور می‌شود.
فصل پنجم: بحث و نتیجه‌گیری
بحث و نتیجه گیری نهایی
در این فصل براساس یافته های به دست آمده از آزمون فرضیات که در فصل چهار ارائه شده است، به بررسی رد یا تایید فرضیات، مقایسه نتایج پژوهش های مشابه با یافتههای پژوهش حاضر پرداخته و تبیین هایی برای یافته های پژوهش ارائه خواهد شد. در ادامه نیز به محدودیت های پژوهش و پیشنهادات برخاسته از این پژوهش پرداخته خواهد شد.
بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، فرضیه اول، مبنی بر اینکه آموزش مدیریت استرس به شیوه گروهی باعث افزایش کیفیت زندگی زنان نابارور گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود، تایید می گردد. نتایج این پژوهش با پژوهش چوبفروش زاده و همکاران (۱۳۸۹)، نادری و همکاران (۱۳۸۹) ، صفرزاده و همکاران (۱۳۹۱ الف) ، رضایی و همکاران (۱۳۸۸)، جواهری و همکاران (۱۳۸۹)، جبل عاملی و همکاران (۱۳۸۹)، پارسامنش و همکاران (۱۳۹۰)، نشاط دوست و همکاران (۱۳۸۸)، عسکری و ساعدی (۱۳۹۱)، لوپز (۲۰۱۰)، پندو و همکاران (۲۰۰۷)، برگر و همکاران (۲۰۰۸؛ به تقل از پارسا منش و همکاران، ۱۳۹۰)، پندو و همکاران (۲۰۰۳)، آنتونی و همکاران (۲۰۰۶)، مهر و همکاران (۲۰۰۳؛ هاگز و همکاران، ۲۰۰۶؛ به نقل از بساک نژاد و همکاران، ۱۳۹۲) که بر روی کیفیت زندگی گروه مختلف افراد انجام شده است همسو می باشد.
در تبیین اینکه چرا آموزش مدیریت استرس بر بهبود کیفیت زندگی زنان نابارور موثر است، می توان گفت با توجه به اینکه یکی از علل کاهش کیفیت زندگی زنان نابارور، وقوع استرس های روزمره زندگی و فشارهای اجتماعی می باشد، بنابراین به نظر می رسد مدیریت استرس می تواند به افراد کمک کند تا موقعیت هایی را که باعث استرس می شوند شناسایی و سپس راهبردهای مقابله ای برای مواجهه با این موقعیت ها را بدست آورند این روش باعث می شود که این افراد با اصلاح ارزیابی های شناختی ، استفاده از سبک های مقابله ای مناسب در برخورد با موقعیت ها، بکار بردن سبک های ابراز بین فردی، شناسایی پاسخ های خشم خود و کنترل آن، انجام آرمیدگی های عضلانی ، نه تنها باعث کاهش استرس خود بلکه بتوانند مشکلات روانشناختی خود را به نحو احسن کاهش دهند و روابط بین فردی و در نتیجه کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند. با توجه به تاثیرات مثبتی که این آموزش بر کیفیت زندگی و همچنین ابعاد آن دارد و در ضمن اثرات منفی و عوارض جانبی مانند درمان های دارویی را ندارند، لذا پرداختن به این شیوه درمانی در کنار درمان های ناباروری بسیار مناسب می باشد.
بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، فرضیه دوم، مبنی بر اینکه آموزش مدیریت استرس به شیوه گروهی باعث کاهش معنادار افکار خودآیند منفی زنان نابارور گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود، تایید می گردددر بحث حاضر به دلیل عدم وجود پژوهش های کاملا مشابه با این پژوهش، هیچ پیشینه کاملا مشابهی در این رابطه یافت نشد.
در تبیین این موضوع بیان می شود که مدیریت استرس نوعی مداخله ی شناختی – رفتاری است و بر یادگیری مهارت های مقابله ای به خصوص مهارت در شناسایی خودگویی های منفی در موقعیت های پر استرس تاکید میکند و به مراجعین کمک می کند تا بر موقعیت های استرس زا، غلبه کنند و به افراد کمک می شود تا باورها و عقاید خود را نسبت به استرس تغییر دهند، دورنمای وضعیت استرس زایی که با آن روبرو هستند، بررسی کنند و کمک شود تا شناخت ها و باور های غیر منطقی خود را به باور ها و شناخت های موثرتر و کارآمدتری جهت مقابله با استرس تبدیل کنند و با کمک راهبردهای رفتاری، ضمن آموزش کاربرد و تمرین مهارت های مختلف، افراد می توانند مهارت هایی را که آموخته اند در موقعیت های واقعی زندگی به کار بندند. وقوع استرس در زندگی باعث روبرو شدن با افکار خودآیند که اغلب منفی هستند می شود. همانطور که در طرح جلسات این آموزش گفته شد، قسمتی از این درمان به بیان مفهوم افکار خودآیند، شناسایی افکار خودآیند منفی، تحریفات شناختی و جایگزینی افکار خودآیند منفی با افکار منطقی اختصاص دارد. در جلسات افراد متوجه افکار خودآیند منفی خود در برخورد با هر رویداد استرس زا و موقعیت های مختلف می شوند، آنها را شناسایی می کنند و به تمرین جایگزینی آنها با افکار منطقی می پردازند. این آموزش می تواند تاثیر بسزایی بر کاهش افکار خودآیند منفی این افراد داشته باشد. همانطور که در جلسات به افراد توصیه میشود باید علاوه بر انجام تکالیف در جلسات آموزش، ادامه ی کارها و تکالیف در منزل را نیز به خوبی انجام دهند، زیرا انجام تکالیف به نوعی تکرار و تمرین رویارویی فرد با موقعیت های استرس زا و چالش برانگیز در زندگی روزمره است که منجر به افزای

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

ش تاثیر درمان می گردد. نکته ی دیگری که در توجیه اثربخشی مداخله ی مذکور می توان به آن اشاره کرد، اثر حمایت روانی است که در گروه بر تغییر نگرش زنان نابارور نسبت به خود، تاثیر می گذارد زیرا حضور در گروهی که همه مشکل و نگرانی مشابهی دارند، باعث می شود تا ذهنیت جدیدی برای این افراد تشکیل شود. آنها دیگر احساس تنهایی نکرده و مشکل شان را منحصر به فرد نمی دانند و فضایی بدست می آورند که در آن می توانند احساسات ، افکار و مشکلات خود را مطرح کنند. شرایطی که باعث انعطاف پذیری آن ها نسبت به مشکلات ناباروری و همچنین کاهش افکار منفی غیر منطقی آنها خواهد شد.
بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، فرضیه سوم، مبنی بر اینکه آموزش مدیریت استرس به شیوه گروهی باعث کاهش معنادار استرس زنان نابارور گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود، تایید میگرددنتایج پژوهش با پژوهش های صفرزاده (۱۳۹۱ ب)، حسن زاده لیف شاگرد و همکاران (۱۳۹۲)، حبیبی و همکاران (۱۳۹۲)، مهر و همکاران (۲۰۰۳؛ هاگز و همکاران، ۲۰۰۶؛ به نقل از بساک نژاد و همکاران، ۱۳۹۲)، اگستر و وینگرهوتز (۱۹۹۹؛ ترابوسی و فکچینتی، ۲۰۰۴؛ فکچینتی و ترابوسی، ۲۰۰۴؛ به نقل از چوبفروش زاده و همکاران، ۱۳۸۹)، همسو می باشد.
در تبیین این موضوع باید بیان کرد که برنامه ی مدیریت استرس به شیوه ی شناختی رفتاری در رابطه با استرس و استرسور ها آگاهی کاملی به افراد می دهد و همچنین آگاهی میدهد تا فرد پاسخ های خود را به موقعیت های استرس زا شناسایی کند آنها را مورد ارزیابی قرار دهند و راه های مقابله ای مناسب را در موقعیت های استرس زای زندگی بکار ببرند. همچنین وجود تکنیک های آموزش آرمیدگی تدریجی عضلانی و مراقبه ها و آموزش خود زاد راه های موثر مناسبی برای آرام سازی افراد در مقابله با موقعیت های فشار زا می باشد. در این برنامه بررسی انواع مختلف تفکر منفی و تحریفات شناختی، درک تاثیر منفی افکار بر رفتار، درک تعریف مقابله، آموختن انواع سبک های مقابله ای، آموختن و تمرین گام های مقابله ای مؤثر، آموختن مسائلی در مورد خشم، آگاهی از پاسخ ها و الگوهای خشم، آموختن مدیریت خشم، یادگیری سبک های بین فردی، تمرین ارتباط ابرازگرانه، درک موانع رفتار ابرازگرانه، استفاده از مهارت حل مسئله برای تعارض ها، درک فواید حمایت اجتماعی و آموختن تکنیک های مدیریت استرس برای حفظ حمایت اجتماعی با توجه به مفید بودن این راهبردها برنامه ی مدیریت استرس می تواند تاثیر مثبتی در کاهش استرس در زنان نابارور داشته باشد. پس این مداخله، اولا به شناسایی استرس ها کمک میکند و از طرفی راهکارهای مناسب کاهش استرس را هم از طریق تکنیک های شناختی و هم از طریق آرامش عضلانی فراهم می کند و بدین ترتیب باعث کاهش استرس می شود. در پایان استفاده از درمان های مدیریت استرس به شیوه ی شناختی – رفتاری افزون بر درمان های جسمانی ناباروری مورد تاکید قرار گرفته و ضروری است که متخصصان زنان و زایمان به آن توجه داشته باشند و به بیماران توصیه کنند.