1-17 هدف از مطالعه
هدف کلی: گسترش و ارتقا دانش ما در خصوص بیماری ژنتیکی ریفلاکس وزیکویورترال در جمعیت ایرانی و شناسایی پلی مورفیسم T509C- در این بیماران و نحوه ارتباط این پلی مورفیسم با بیماری است.
هدف اختصاصی: شناسایی پلی مورفیسم T509C- (rs 1800469) ژن TGF-β1 در بیماران مبتلا به VUR
هدف کاربردی: با توجه به این که سونوگرافی دقت کافی در تشخیص را ندارد همینطور روشهای VCUG و DRC در بیماران VURنیازمند سونداژ و وارد کردن ماده حاجب و تصویربرداری مجاری فوقانی و تحتانی ادراری است که ممکن است کودکان به علت سونداژ دچار ترومای روانی یا هیجانی شوند ضمن اینکه MRVCUG به علت هزینه بالا و عدم دسترسی به اسکنر های MRI این روش معمول نیست و سایر روش ها نیز معایب خاص خود را دارند. با توجه به اهمیت تشخیص و درمان هرچه سریع تر VUR و با توجه به اینکه VUR یک اختلال ژنتیکی است و انجام VCUG یا DRC روشی ناخوشایند برای کودکان و والدین آنهاست، و از طرف دیگر در 60-30 درصد موارد، VUR و عفونت ادراری مکرر و بدون درمان مناسب، باعث اسکار کلیوی می شود. لذا این مطالعه به منظور شناسایی یک مارکر ویژه برای تشخیص VUR با روش PCR-RFLP انجام می شود.
فصل دوم
بررسی متون و مطالعات دیگران در این زمینه
2-1 بررسی ارتباط پلی مورفیسم ژن TGF-β1 با VUR فامیلی
Kuroda و همکارانش در سال 2007 یک مطالعه را به منظور بررسی ارتباط پلی مورفیسم ژن TGF-β1 با VUR توسط تست فراوانی ژنوتیپ های پلی مورفیک TGF-β1 انجام دادند. این مطالعه شامل 141 خانواده بود به طوری که یک یا تعداد بیشتری از هم نژاد ها (خواهر و برادر) VURاولیه داشتند. ژنو تایپینگ در 280 بیمار با ریفلاکس وزیکویورترال شامل 133 بیمار شاخص و 147 همنژاد و در 74 نمونه کنترل برای موقعیت 509- و ناحیه کد کننده در موقعیت 10 (869+) پلی مورفیسم ژن TGF-β1 توسط PCR، آنالبز ژل و هضم آنزیمی مناسب صورت گرفت.
نتایج: فراوانی ژنوتیپ CC509- به طور قابل توجهی در گروه VUR فامیلی نسبت به گروه کنترل افزایش داشت( 58 درصد در مقابل 33 درصد ) در حالیکه فراوانی ژنوتیپ509- به طور قابل توجهی در گروه VUR فامیلی کمتر از گروه کنترل بود(%5/7 در مقابل 28% ) . به طور مشابه یک افزایش قابل توجه در ژنوتیپ TT869+ وجود داشت( 52% در مقابل 32% ) در حالیکه ژنوتیپ CC869+ در بیمارانی با VUR اولیه نسبت به گروه کنترل به طور قابل توجهی کمتر بود( 11% در مقابل 24% 01/0 p≤ هیچ تفاوت قابل توجهی در توزیع ژنوتیپ TGF-β1 میان بیمارانی با ریفلاکس وزیکویورترال با و بدون اسکار پارانشیم کلیوی مشاهده نشد.
این مطالعه برای اولین بار ارتباط پلی مورفیسم ژن TGF-β1 با بیماری VUR را نشان داد. افرادی با ژنوتایپ TT869 و CC509- TGF-β1 احتمال بیشتری برای ابتلا به ریفلاکس وزیکویورترال دارند]15[.
در سال 2007 YIM و همکارانش پلی مورفیسم های ژن های VEGF و TGF-β1، ژن های کاندید در پاتوژنز عفونت دستگاه ادراری و ریفلاکس وزیکویورترال ،را مورد بررسی قرار دادند که ایا اینها با احتمال ابتلا به UTI و VUR و اسکار کلیوی مرتبط هستند یا خیر. آنها از 89 نمونه کنترل، 86 نمونه UTI و 58 کودک با VUR برای این تحقیق استفاده کردند 2پلی مورفیسم ازVEGF و 3 پلی مورفیسم از TGF-β1 با روش PCR-RFLP مورد آنالیز قرار گرفتند
نتایج پلی مورفیسم های TGF-β1: در مقایسه با گروه کنترل، ژنوتیپ CC 509- به طور قابل توجهی در هر دو گروه و افزایش داشت( کنترل: 7/8 % ، : 6/34 %، : 1/35 در گروه ژنوتیپ 509-در مقایسه با گروه کنترل کاهش داشت( کنترل: 3/41 %، : 4/24 %، ) همینطور ژنوتیپ 800- در هر دو گروه و افزایش قابل توجهی نسبت به گروه کنترل دارد( کنترل: 1/19، : % 5/40، : 7/47 %، ژنوتیپ 800- در هر دو گروه و کاهش قابل توجهی نشان داد( کنترل: 9/80 %، UTI: 5/59 %، : 6/52 %، ) در پلی مورفیسم TC 869+ TGF-β1 تفاوت قابل توجهی در توزیع ژنوتیپی میان گروه ها مشاهده نشد.
یافته های این مطالعه نشان می دهد پلی مورفیسم های TGF-β1 T509-C، A800G- ، T869+C و پلی مورفیسم VEGF C460-T می توانند مارکر های ژنتیکی کاندیدا برای تکامل و پیشرفت UTI و VUR در کودکان باشد]29[.
Lee-chen و همکارانش در سال 2004 ارتباط پلی مورفیسم های پروموتور kallikrein بافتی و TGF-β1 را با پیشروی آسیب کلیوی در کودکانی با VUR را در تایوان بررسی کردند. 74 کودک با VUR اولیه با درجه های بالاتر از دو انتخاب شدند و باتوجه به عملکرد کلیوی با پیشروی زوال و بدون آن به دو گروه طبقه بندی شدند بیماران با میزان کراتین کمتر از 25ml/min به عنوان نقص کلیوی مزمن(CRI) تعیین شدند.
نتایج: 4 آلل در پروموتور پیچیده Klk1 شناسایی شد که هیچکدام ارتباطی با احتمال ابتلا به VUR نداشتند اگرچه فراوانی توزیع پروموتور Klk1 در میان بیماران VUR با و بدون CRI به طور آماری متفاوت بود توزیع ژنوتیپ C/T TGF-β1 در گروه کنترل برای TT% 4/29، TC% 7/54 و CC % 9/15 بود. توزیع ژنوتیپی T/C TGF-β1 در کودکانی با پیشروی به سوی CRI به طور قابل توجهی با کودکانی بدون این پیشروی متفاوت بود ژنوتیپ TT در بیمارانی با VURاولیه و با CRI در مقایسه با بیمارانی با عملکرد سالم کلیه بروز قابل توجهی داشت.
الل k از Klk1 و ژنوتیپ TT از TGF-β1 می توانند فاکتور های زوال کلیه در کودکان تایوانی با VUR اولیه باشند]17[.
فصل سوم
مواد و روش
3-1 نوع مطالعه
تحلیلی مورد – شاهدی (Case-Control)
3-2 جامعه مورد مطالعه
3-2-1 گروه بیمار
در این بررسی، 80کودک بیمار 5 تا 8 سال که به کلینیک هایی از شهر کرمان و شهرستان های تابعه مراجعه کرده اند و به علت UTI در بیمارستان بستری و VUR اولیه توسط VCUG در آنها اثبات شده است، به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و وارد مطالعه شدند.