در دسته چهارم با مساله برنامه ریزی انبار و به خصوص برنامه ریزی عملیات جرثقیل های انبار(YT)، سروکار داریم.Zhangو همکاران مساله آرایش YT را برنامه ریزی عددصحیح مختلط مدلسازی کردند و با روش تخفیف لاگرانژین آن را حل کردند.Kim و همکاران یک مدل برنامه ریزی پویا برای بهینه ساختن عملیات دریافت و ارسال در انبار توسعه دادند و با استفاده از یک روش بر مبنای یادگیری به نتیجه گیری رسیدند [1].
برنامه ریزی عملیات ترمینال ماهیتی چند هدفه، غیر قطعی و پیچیده دارد. اغلب تحقیقات بر بهینه کردن یک بخش خاص از سیستم متمرکز شده اند. دسته ی خیلی کوچک از تحقیقات وجود دارد که مسائل برنامه ریزی را برای تجهیزات متفاوت و بخش های مختلف به کار برده اند و ان ها را با هم ادغام کردند. Brish مدل ها و الگوریتم هایی را برای ادغام چند بخش باهم توسعه داد. این مساله شامل: 1.تعیین مکان ذخیره هر کانتینر 2.ارسال تریلر یا کامیون برای کانتینر ورودی 3.برنامه ریزی تخلیه و بارگیری برای هر جرثقیل تا اینکه حداکثر زمان صرف شده توسط کشتی ها حداقل شود[8].
مساله برنامه ریزی ترمینال شامل متغیرها و محدودیت های متفاوتی است. بنابراین برای غلبه بر پیچیدگی های مساله باید غیرقطعی بودن و فاکتورهای احتمالی را در نظر گرفت. بنابراین اخیرا شبیه سازی به طور گسترده در این گونه مسائل استفاده شده است. مدل های شبیه سازی گسسته پیشامد(DES) برتری هایی نسبت به مدل های ریاضی بهینه سازی دارند که شامل: پوشش محدودیت های مدل های ریاضی، پشتیبان از کامپیوتری کردن سیاست ها و استراتژی ها و قابل فهم کردن آن ها و کمک کردن به تصمیم گیرنده در تصمیم گیری های روزانه با استفاده از رویکرد “چه می شود-اگر” (What-if). Shabayek, Yeung یک مدل شبیه سازی را توسط نرم افزار witness برای ترمینال kwai Chung توسعه دادند. مدل شبیه سازی آنها با رویکرد object-oriented توسعه داده شد و از نرم افزار SIMPLE++ که نرم افزار object-oriented می باشد، استفاده شد[9].
2-14- نتیجه گیری و تحلیل مقالات قبلی:
گفته شد که مقالات مربوط به ترمینال های کانتینری به چند دسته تقسیم می شوند. تحقیقات انجام شده بر روی این مساله را می توان با توجه به ترتیب عملیاتی زیر تقسیم بندی کرد:
ورود کشتی ها
تخلیه و بارگیری کشتی ها
انتقال کانتینرها از کشتی به انبار و یا برعکس
انبار کردن کانتینرها.
مهم ترین مساله در دسته اول، مساله تخصیص عرشه(BAP) می باشد. در دسته دوم، مساله برنامه ریزی جرثقیل های عرشه(QCSP) مدنظر می باشد. این مساله ابتدا توسط Daganzo در سال 1989 معرفی شد.در دسته سوم، تحقیقات انجام شده بیشتر مربوط به برنامه ریزی تریلرهای محوطه(YT) می باشد. تریلرها برای جابجایی کانتینرها بین عرشه و انبار استفاده می شوند. در دسته چهارم با مساله برنامه ریزی انبار و به خصوص برنامه ریزی عملیات جرثقیل های انبار(YT)، سروکار داریم. البته به علت وابستگی عملیات ترمینال های کانتینری، دسته ای دیگری از مقالات وجود دارد که به مدلسازی و بهینه سازی کل سیستم همزمان پرداخته اند.
در بیشتر این مقالات دیده شده که از مدلسازی های ریاضی استفاده شده که برای انجام این کار محققان ناچار به در نظر گرفتن فرض هایی برای ساده سازی و انجام مدلسازی بودند. بدین منظور بهتر است در این گونه سیستم ها از شبیه سازی استفاده شود. به طور مثال در مقالاتی که مساله برنامه ریزی جرثقیل های عرشه پرداخته اند، از ابتدا تاکنون از یک مدل ریاضی استفاده شده و تنها به ارائه روش هایی پرداخته شد که فرایند رسیدن به جواب سریعتر شود و همچنین به جواب های بهتر دست یابند. اما طبق بررسی هایی که انجام دادیم، به این نکته پی بردیم که این مدل ریاضی مدل خوبی از عملیات ترمینال و جرثقیل های عرشه نیست. از این رو از روش شبیه سازی استفاده کردیم. در جدول زیر به تقسیم بندی واضحتری از تحقیقات انجام شده مربوط به مساله تخصیص عرشه و برنامه ریزی جرثقیل های عرشه می پردازیم.
جدول 2-1 مقالات ارائه شده در مساله تخصیص عرشه
نویسنده
سال
نوع مساله
روش حل
نتیجه گیری
پیشنهادات و ایرادات
Imai and et al
2005
تخصیص عرشه
مدل تخصیص پیوسته و الگوریتم ژنتیک