+
MR

VP

Gelatine
Yellow/yellow
TSI
+
Gas from glucose
جدول8-1 : تشخیص آزمایشگاهی E.Coli
1-50- درمان
1-50-1 دارو های آنتی باکتریایی و دارو های ترکیبی
اخیراً فلوروکینولون ها در ایالات متحده و جاهای دیگر جهت درمان کلی با سیلوز استفاده شده که خیلی مؤثر واقع شده است هر چند که برخی سویه ها مقاومت نشان داده اند.
APEC (اشریشیاکلی بیماریزای پرندگان) به طور مکرر نسبت به تترا‏سایکلین ها ، سولفانامیدها، آمپی‏سیلین و استرپتو‏مایسین مقاوم می‏باشد. درصد بالایی از اشریشیاکلی‏های جدا شده از بوقلمون ها نسبت به جنتامایسین مقاوم هستند که به نسبت شیوع آن از تزریق جنتامایسین بر حسب روز- سن استفاده می گردد. کنترل کوکسیدیوز از انتقال پلاسمیدهایی که مسؤل مقاومت چندتایی در اشریشیاکلی هستند،جلو گیری می‏کند. مقاومت به فلورفنیکل و کلرآمفنیکل که برای طیور در ایالات متحده هرگز استفاده نشده است در اشریشیاکلی‏های جدا شده از جوجه های جنوب شرقی ایالات متحده کشف شده است. تجویز آپرامایسین از طریق آب آشامیدنی در کاهش تعداد ارگانیسم‏های دستگاه گوارش و جلوگیری از باکتریمی (ورود با‏کتری به خون) در جوجه ها مؤثر بوده است (2008‚al et Barnes).
نئومایسین مرگ‏ومیر را در جوجه بوقلمون کاهش داده و به طور طبیعی از گروه های مبتلا به کلی باسیلوز کاسته است. موننسین نیز از کلنیزاسیون اشریشیاکلی سویه7H :157O در جوجه‏ها می کاهد. افزودن موننسین همراه یا بدون باسیتراسین موجب بهبود قابلیت زندگی و باروری می‏شود ولی باسیتراسین به تنهایی هیچ گونه محافظتی علیه کلی‏باسیلوز ایجاد نمی‏کند. تجویز باکتریوفاژ موجب کاهش مرگ‏و‏میر کلی باسیلوز تجربی ناشی از سویه‏های متشابه APEC می شود و درمان ترکیبی باکتریوفاژ با انرو فلوکساسین موجب اثر سینرژیک(کمک کننده) می‏شود. استفاده از آسپرین یا سدیم سالیسیلات باعث کاهش تراکم کلی باسیلوز تجربی در بوقلمون ها و جوجه ها می شود.افزودن بتاگلوکان به غذا که از مخمر دیواره های سلولی بدست می آید بهبود پاسخ جوجه ها در برابر چالش اشریشیاکلی در پی خواهد داشت (2008‚al et Barnes).
1-51 عفونت های استافیلوکوک در طیور
عفونت استافیلوکوکوسی به طیفی از بیماری هایی در طیور گفته می شود که توسط باکتری های استافیلوکوکوس ایجاد می شود. حدود 20 گونه از این باکتری شناسایی شده که فقط یکی از آنها یعنی استافیلوکوکوس آروئوس در طیور اهمیت دارد در بعضی پرندگان متداولترین شکل عفونت تورم غلاف تاندون و آرتریت مفصل خرگوشی و زانو است عفونت های استافیلوکوکوسی تمایل به ایجاد عفونت بیشتر به شکل دوره ای و در فاصله های زمانی زیر دارد:
0-2 هفتگی- عفونت بند ناف و نکروز سر استخوان ران(یا نکروز غضروفی باکتریایی) که اغلب به دلیل آلودگی تخم مرغ یا هچری یا جراحی های کوچک اتفاق می افتد
4-6 هفتگی- عفونت ثانویه مفصل خرگوشی و زانو به دلیل کوکسیدیوز و یا واکنش شدید واکسنی
10-20- هفتگی عفونت ثانویه مفصل خرگوشی و زانو به دلیل استرس واکسیناسیون محدودیت غذایی و بلوغ جنسی. تراکم بالا غذایی ناکافی و کمبود دانخوری این مشکلات را تشدید می کند