خاصیت های شیمیایی و فیزیکی دی متیل آمین آزید (DMAZ) نزدیک به منو متیل هیدرازین(MMH) است اما ((DMAZ نسبت به (MMH) سیمت کمتری دارد از این ماده شیمیایی می توان هم در نقش تک پیشرانه ودو پیشرانه استفاده نمود.
در آمریکا از دی متیل آمین آزید ((DMAZ به دلیل ایمپالس ویژه و خاصیت خود مشتعل بودن و غیر سرطان زا بودن (non-carcinogenic) استفاده می شود.
دی متیل آمین آزید((DMAZ بعنوان یکی از گزینه های مناسب برای سوخت هاپیرگولیک و و منو پیشرانه ها می باشد و جای گزینی مناسبی برای مشتقات هیدرازین در کاربردهای خاص موشکی شناخته شده است. تترا متیل اتان دی آمین (TMEDA) یک مایع بی رنگ و روشن است که این ماده و((DMAZ فشار بخار ی برابر با هیدرازین و البته کمی کمتر از (MMH) دارند.
در سال2009 دانشمندانی به نام، TimothyS.Kokan,JohnR.Olds,Jerry M.Seitzman در ناسا
ترکیبات ((HEDM که از ترکیبات مناسب در صنایع موتور راکت باسوخت مایع می باشد،را ساختند. این پیشرانه،دارای دانسیته -انرژی بالا است و بعنوان یک پیشرانه بالقوه می باشد و می تواند جای گزین سوخت ها ی استانداردی از قبیل (,, , )می شود.
دو ترکیب در پیشرانه های ((HEDM موجود است:
Quadricyclane -1
2 -Azido-N,N’dimethylethane amine (DMAZ) -2
بوسیله این 2 ترکیب، جهت مشخص کردن وزن و عملکرد سوخت های استاندارد هیدروکربنی در کاربردهای پیشرانش فضایی استفاده می شود.
شایان ذکر است که هم اکنون در دانشگاه صنعتی مالک اشتر ،سوخت مایع موشکی(DMAZ)
توسط محققان این دانشگاه ساخته وتولید می شودودر کل دنیا ،2کشور به نام ایران وآمریکا هستند که این ماده را تولید می کنند.که این امر ایران را ( نه درمنطقه و نه درآسیا) بلکه در سطح دنیا متمایز می سازد.
آقای Chen یکی از دانشمندان روسی در سال 2001 مخلوط سوخت مایع پنتان ،بوتان،وهگزان را به عنوان پیشرانه ایمن قرار داد ،این سوخت در فشار و دمای معمولی در حالت مایع بوده وبه علت نقطه جوش مناسب قابل به کار گیری در ارتفاعات بالا میباشد.در تحقیقی که Akiba وهمکارانش انجام دادند پیشرانه مایعی متشکل از () به عنوان اکسید کننده و سوخت کروسین محتوای یک آلکیل آلومینیومی را پیشنهاد نموده اند .این پیشرانه به عنوان یک تراستر برای تصحیح گردش سفینه فضایی پیشنهاد شده است.این پیشرانه بایک مخلوط () ازKerosene-Et3AL (تری اتیل آلومینیوم)بانسبت
()سه به یک ایمپالس ویژه 313 را ایجاد کرده است.نقطه جوش تری اتیل آلومینیوم 194 ونقطه انجماد آن 52.5- و وزن مخصوص آن0.837 است.این ماده درهیدروکربن های اشباع شده حل میشود ولذا اختلاط آن با Kerosene مشکل خاصی موجب نمی گردد.
گفتنی است که دانشمندان روس در چند سال اخیر به خصوص از سال 2002 تحقیقاتشان را روی سنتز(ترکیب)جدیدی از کروسین آغاز کرده اند که سوخت جدیدی به نام (Syntin) تولید کرده اند که عملکرد بالاتری نسبت به کروسین معمولی دارد.این کروسین جدید سنتز شده به همراه (اکسیژن مایع فوق سرد)، ایجاد ایمپالس ویژه بالاتری نسبت به (کروسین/ اکسیژن مایع) می کند.
Punda وهمکارانش پیشرانه خود مشتعل را متشکل از یک سوخت مایع شامل مخلوطی ازسیکلو پنتادی ان(Cyclopentadiend) وکاردانول(Cardanol) واکسید کننده اسید نیتریک دود کننده قرمز(IRFNA) را پیشنهاد کرده اند .مخلوط سوخت در دما های زیر0 بصورت پایدار بودتنها مقدار بسیار اندکی از سیکلو پنتادی ان برابرSec 205 را در نسبت اکسیدایزر به سوخت برابر 4.5 نشان دادند.
Fujita در مقاله ای که در سال2006 انتشار پیدا داده است سیستم هیدروژن مایع –اکسیژن مایع را به عنوان پیشرا نه ای که عالی ترین عملکرد رابرای حامل های فضایی دارند معرفی کرده است.
Katorgine وهمکارانش، دی سیکلو بوتیل(Dicyclo butyl)را به عنوان جای گزینی مناسب برای Kerosene معرفی کرده و ادعا نمود اند که سوخت هیدرو کربنی دی سیکلو بوتیل دارای خواص فیزیکی وشیمیایی نزدیک به کروسین (Kerosene) بوده واستفاده از این سوخت به جای کروسین ایمپالس ویژه پیشرانه (Kerosene-Oxygen) را دو درصد افزایش می دهد.
در سال 2000، Thompson ترکیبات دی متیل آمینو اتیل آزاید(DMAZ)،بیس( اتیل آزاید) متیل آمین(BAZ ).وپیرولید ینیل اتیل آزاید (PYAZ) را برای جای گزینی سوخت(MMH) سنتز نمود.
در تحقیقی که Ueda ودوستانش در سال 2005 انجام دادند عملکرد پیشرانه های دو جزیی (MMH/) را با ترکیب MMH() وهیدرازین با تراست خلاء N2000 در محفظه ایی با فشارPa M0.98 در یک موتور سرد شونده به طریق Regenerative مورد ارزیابی قرار دادند.پیک ایمپالس ویژه خلاء مخلوط سوخت بیش ازS 322 بوده است.
آقای توره برینک ،یکی از محققان موسسۀ فناوری سلطنتی سوئد در سال 2010 مولکول جدیدی را که می تواند درآینده یکی از مولفه های سوخت مایع موشکی با شدرا کشف کردند. این مولکول “تری نیترآمید ” نام دارد .
این سوخت مایع در مقایسه با بهترین سوخت های راکتی امروزه،20تا30 درصد کارآمدتر است.به طوری که با یک حساب سر انگشتی ،برای هر 10درصد افزایش در بازدهی سوخت راکت می توان خرج سوخت راکت را دو برابر کرد .این مولکول فقط از نیتروژن و اکسیژن ساخته شده که سوخت راکت را با محیط زیست سازگارتر خواهد کرد.این سوخت بسیار کارآمدتر از از سوخت های جامد موشکی است که مستلزم انتشار معادل 550 تن اسید هیدرو کلرویک متمرکز برای هر دور پرتاپ موشک به فضا است.به گفتۀ این دانشمند فقط هشت ترکیب مشابه تا بیش از این شناخته شده ،که بیشتر آنها طبق( گفته های فصل دوم)،نیز در قرن هجدهم کشف شده بودند.
فصل دوم