5- بهبود و تقویت سیستم ایمنی و جلوگیری از عفونتها.
6- درمان و پیشگیری از اسهال حاد.
7- کاهش التهابات رودهای.
8- کاهش آلرژی غذایی و یا اگزما در کودکان.
9- بهبود جذب مواد معدنی و ویتامینها.
10- بهبود علایم نشانگان روده تحریک پذیر و کولیت (ورم مخاط روده بزرگ) (Loubinoux 2002, 107-112).
11- جلوگیری از رشد و تکثیر باکتری های مضر.
12- درمان و پیشگیری از عفونتهای مخمری مهبل، اسهال مرتبط با مصرف آنتی بیوتیکها، آفت دهان، پوسیدگی دندانها، ورم مهبل (واژینیت)، پای ورزشکاران، عفونتهای قارچی، برفک (کاندیدیاز دهانی).
13- بهبود عمل گوارش و جذب مواد غذایی.
14- کمک به ساخت ویتامینهای گروه B و K (Daries et al 1954, 122-196).
1-9- اشکال پروبیوتیکها
1- به صورت مکملهای غذایی که به اشکال پودر، شربت و یا قرص عرضه میگردد.
2- مواد غذایی غنی شده با پروبیوتیک ها. اگر در تولید هرگونه فرآورده لبنی تخمیری همچون ماست، از باکتریهای پروبیوتیکی استفاده شود، محصول حاصل را پروبیوتیک می نامند.
1-10- پری بیوتیکها
در لغت به معنی “پیش نیاز زندگی” است. ترکیبات غذایی غیرقابل هضمی میباشند، که به طور سودمندانهای برروی سلامتی میزبان اثرگذار هستند. پری بیوتیک ها با تحریک گزینشی رشد و فعالیت یک یا چند باکتری در روده بزرگ، در نهایت به بهبود سلامت میزبان میانجامند. معمولاً باعث افزایش رشد و فعالیت باکتری لاکتیک اسید و بیفیدوباکتریا میشوند (Gilliland 1977, 820-823).
کربوهیدرات ها (اولیگوساکاریدها) نظیر (آرتیشو) کنگر فرنگی (حاوی اینولین است)، جو دوسرخام، جو و گندم سبوس دار از جمله پری بیوتیکها می باشند.
مصرف ترکیبی پری بیوتیکها و پروبیوتیکها نامیده میگردد (Aishan shih RN et al 2002, 29).
1-11- باکتریهای بی هوازی احیاکننده سولفات
باکتریهای احیاکننده سولفات گروه بزرگی از میکروارگانیسمهای پروکاریوتی بی هوازی (باکتریها و آرکیها) هستند که نقش مهمی در بسیاری از فرآیندهای بیوژئوشیمیایی ایفا میکنند (Gibson et al, 1998, 1003: 65). این باکتریها به طور گستردهای در طبیعت و به ویژه در رسوبهای دریایی وجود دارند و میتوانند سولفات محلول در آب دریا را به عنوان دریافت کنندهی الکترون برای تغذیه سلول خود به کار برند (Jorgensen 1982, 5-643). پروکاریوتهای احیا کننده سولفات عموماً در محیطهای احیایی و بیهوازی غنی از سولفات فعال هستند. آب اقیانوسها معمولاً غنی از سولفات و دارای غلظت بیش از 30 میلی مول (mm) است. باکتریهای احیا کننده سولفات از لحاظ اکوفیزیولوژی محیطهای دریایی اهمیت زیادی دارند. زیرا این باکتریها در رسوب های شیب قاره با فعالیت بیولوژیکی بالا، بیش از 50 درصد از کانی سازی کربن آلی را برعهده داشته و انرژی لازم برای رشد خود را از اکسایش هیدروژن یا ترکیب های آلی از طریق احیا سولفات به سولفید به دست میآورند فرآیندی که از نیمه دوم قرن نوزدهم به عنوان یک فرآیند بیوژنیک شناخته شده است. سولفید برای ته نشینی پیریت بیشتر از احیای باکتریائی سولفاتهای محلول در آبهای درون حفرهای به دست میآید. این فرآیند، تولید H2S کرده که با Fe2+ محلول واکنش میدهد (Schink et al 2002, 91-381). کانی پیریت اتوژنیک یکی از کانیهای نوعی گلهای دریایی غنی از مواد آلی است.
1-12- نقش باکتریهای احیا کننده سولفات در طبیعت
تغییرات محیطی ناشی از احیای سولفات اثرات و نتایج زیست محیطی و اقتصادی متعددی دارد، تپههای شنی که در اطراف دهانهی رودخانهها و بنادر تشکیل میشوند نرم و سیاه و داخل آنها بدبوست، که به تدریج به ماسه رنگی تبدیل میشوند. در داخل تپههای شنی باکتریهای احیا کننده سولفات (خارج از دسترس هوا) مواد آلی که در داخل آنها هست را مصرف کرده و هیدروژن سولفوره تولید میکنند. ترکیبات آهن موجود در ماسه با H2S واکنش داده و سولفیدآهن سیاه رنگ تشکیل می شود. سولفید آهن به صورت ذرات ریزی است که در معرض هوا به اکسیدهای آهن به رنگ زرد اکسید می شود. بنابراین ماسه در معرض هوا به ماسه رنگی تبدیل میگردد. بیشتر رسوبات طبیعی گوگرد ناشی از فعالیت این باکتریهاست، در طول دوران گرم و سوزان زمین شناسی (دوران ژوراسیک) (280-130) میلیون سال قبل دریاهای بزرگی که قسمتهایی از کره زمین پوشانده بودند خشک شدند. سولفید تشکیل شده توسط باکتریهای احیاکننده سولفات در اثر تجزیه گیاهان دریایی به وسیله سایر باکتریها یا خود به خودی به گوگرد عنصری اکسید شدند (Jorgensen 1982, 5-643).
1-13- نقش باکتری های احیا کننده سولفات در صنعت نفت
فعالیت این باکتریها در صنعت نفت باعث خوردگی خطوط لوله، دستگاهها وسایل و ماشین آلات، مسدود شدن چاههای نفت و گاز، ترش شدن نفت و گاز و… میگردد ( Thauer et al 2007, 1-38). موارد متعددی از خوردگی میکروبی در خطوط لوله آب و نفت سیستم های تصفیه فاضلاب به سیستم های تزریق آب و پمپها، مخازن فرآوردههای نفت و آب گزارش شده است (Hill 1983, 12). لولههای فلزی به مرور زمان در اثر فعالیت این باکتریها در شرایط بی هوازی خورده شده و در عرض چندسال سوراخ می شوند (Barton and Hamilton 2007, 1-523). خوردگی آهن در غیاب اکسیژن بوسیله این باکتری در) سال 1934 در هلند بوسیله nabder، vonwolzgen vloght گزارش گردید. این محققین خوردگی بی هوازی را ناشی از فعالیت باکتریهای احیا کننده سولفات (دسولفوویبریو دسولفوریکانس) دانستند در سال 1926، Bastin تشخیص داده که دسولفوویبریو در مخازن نفت قادر به رشد و تکثیر است.
1-14- خوردگی میکروبی
خوردگی میکروبی یکی از مشکلات جدی صنایع است و باعث خسارات شدیدی در تاسیسات صنعتی شده است. در این نوع خوردگی میکروارگانیسمها واسطه عمل هستند. فعالیت بیولوژیکی میکروارگانیسمها در محیط های مختلف از جمله خاک، آب، دریا و… در خوردگی موثرهستند (Jorgensen 1982, 5-643). میکروارگانیسمهای موثر در خوردگی شامل باکتریهای هوازی، غیرهوازی و قارچ ها هستند. باکتریهای هوازی شامل باکتریهای اکسیدکننده گوگرد، اکسیدکننده آهن، اکسیدکننده آمونیاک و باکتریهای مصرف کننده مواد نفتی و… هستند (Hill 1983, 12). باکتریهای اکسیدکننده گوگرد، ترکیبات گوگردی عنصرگوگرد را به یون سولفات و اسید سولفوریک تبدیل کرده و می توانند شرایط بسیار خورندهای را ایجاد کنند. این باکتریها غالباً در میادین نفتی، سیستم لولهکشی فاضلاب حاوی ترکیبات گوگردی و… وجود دارند و در لولهها و سیستم فاضلاب باعث خوردگی سریع لوله های سیمانی میشوند (Barton and Hamilton 2007, 1-523). باکتریهای اکسیدکننده آهن، آهن دوظرفیتی را از محلول جذب کرده و آن را به صورت هیدروکسیدفریک در اطراف دیوارههای سلولی خود حبس می کنند. رشد باکتریهای آهن غالباً باعث ایجاد برجستگیهای تاول مانند روی سطوح فولاد شده که منجر به خوردگی فلز میشود. باکتریهای اکسیدکننده آمونیاک با اکسیداسیون آمونیاک و تولید اسیدنیتریک باعث خوردگی آهن و اکثر فلزات دیگر می شوند. این عمل در خاک هایی که در آنها کودهای آمونیاکی به مقدار زیاد مصرف می شود و در زیر آن خطوط لوله قراردارند ممکن است باعث خوردگی شود. باکتری های مصرف کننده مواد نفتی با تجزیه و تخریب پوششهای قیری لولههای حفاظت لوله ها در مقابل خوردگی را از بین برده و باعث تسریع در خوردگی میشود. قارچ ها با تولید اسیدهای آلی ازجمله اسید سیترین و اسید استیک و رشد روی سطوح اجسام و ایجاد محیط مناسب برای سایر میکروارگانیسمها میتوانند باعث خوردگی سطوح فلزات شوند. باکتریهای احیاکننده سولفات از مهمترین گروه باکتریهای موثر در خوردگی میباشند (Jorgensen 1982, 5-643).
1-15- واکنشهای احیای ترموشیمیایی سولفات
واکنش غالب در فرآیند احیای ترموشیمیایی سولفات عبارت است از: