T=عملیات حرارتی محلولی انجام شده و پایدار گشته به غیر از حالات F،O یا H
T2= آنیل شده (فقط مخصوص قطعات ریخته شده می باشد)
T3= عملیات حرارتی محلولی انجام و سپس در اثر انجام کار سرد، به طور طبیعی پیرسخت شده و به حالت پایدار درآمده است.
T4= عملیات حرارتی و محلولی انجام و سپس در اثر زمان دادن طبیعی در درجه حرارت محیط، پیرسخت شده و به حالت پایدار درآمده است.
T5= فقط پیرسازی مصنوعی شده است (بلافاصله پس از فرآیند تولیدی مثلاً ریخته گری سریعاً سرد شده)
T6= عملیات حرارتی محلول انجام و سپس به طور مصنوعی پیرسخت شده است.
T7= عملیات حرارتی محلولی انجام و سپس پایدار شده است (این حالت، شامل عملیات انحلال و پیرسختی مصنوعی بیش از حد یا حداکثر است)
T8= عملیات حرارتی محلولی انجام و سپس تحت کارسرد مکانیکی، به طور مصنوعی پیرسخت شده است.
T9=عملیات حرارتی محلول انجام و سپس به طور مصنوعی پیرسخت شده و در آخر، تحت کارسرد مکانیکی قرار داده شده است.
T10=به طور مصنوعی پیرسخت شده و سپس تحت کار سرد قرار گرفته تا استحکام آن بالا رود.
به طور معمول، پس از عدد سمت راست هر یک از علایم فوق نیز، اعدادی آورده می شود که معمولاً درجه سختی ایجاد شده در آلیاژ پس از انجام عمل مخصوص را نشان می دهد. سخت ترین حالت (کاملاً سخت) با عدد 8، عدد 2 حالت سخت، عدد 4 حالت نیمه سخت، عدد 6 حالت سخت و عدد 9 حالت بسیار بسیار سخت را نشان می دهند. به طور مثال، H18-1100 یعنی آلیاژ آلومینیوم خالص 1100 که به طورکامل کار سخت شده و از سختی بالایی برخوردار است.
متالورژی جوشکاری[2]
فرآیند جوشکاری قوسی تنگستن- گاز (GTAW):
فرآیندی است که در آن در اثر حرارت ناشی از برقراری قوس بین الکترود مصرف نشدنی تنگستن و قطعه کار، فلزات ذوب شده و به یکدیگر متصل می شوند. مشعل نگهدارنده الکترود تنگستنی، به سیلندر گاز محافظ و یک خروجی منبع برق اتصال دارد. معمولاً الکترود تنگستنی در تماس با یک لوله مسی آبگرد، قرار دارد که به آن لوله تماس می گویند، که در تماس با کابل جوشکاری (کابل 1) می باشد. این لوله علاوه بر انتقال جریان جوشکاری از منبع قدرت به الکترود، نقش خنک کردن الکترود تنگستنی را به منظور جلوگیری از گرم شدن بیش از حد الکترود بر عهده دارد. قطعه کار نیز از طریق کابل 2 به خروجی دیگر منبع قدرت متصل می شود. گاز محافظ به مشعل وارد شده و از طریق یک نازل به سمت حوضچه جوش هدایت می شود، تا حوضچه جوش را از هوای اطراف حفاظت نماید. به دلیل آن که در روش GTAW از یک گاز خنثی مانند آرگون یا هلیم به عنوان گاز محافظ استفاده می شود و هم چنین به دلیل آن که گاز محافظ در این روش مستقیماً به سمت حوضچه جوش هدایت می شود، بنابراین میزان حفاظت فلز جوش از هوای اطراف در این روش نسبت به روش SMAW بیشتر است. به همین دلیل، روش GTAW را جوشکاری تنگستن-گازخنثی (TIG) نیز می نامند. اما در موارد خاصی، مقادیر کمی از یک گاز غیرخنثی نیز به گاز محافظ افزوده می شود. بنابراین به نظر می رسد که GTAW نام مناسب تری برای این روش باشد. در مواردی که برای مثال در جوشکاری مواد ضخیم، نیاز به فلز پرکننده باشد، فلز پرکننده به صورت دستی و یا به صورت اتوماتیک به قوس اضافه می شود.
قطبیت
الف)جریان مستقیم با الکترود منفی (DCEN)
این حالت قطبیت، که معمولاً در روش GTAW به کار برده می شود، قطبیت مستقیم نیز نامیده می شود. در این حالت، الکترود به قطبیت منفی منبع تغذیه متصل می شود. الکترون ها از الکترود تنگستنی ساطع شده و در طی حرکت در قوس، شتاب می گیرند. برای ساطع شدن الکترون از الکترود، مقدار مشخصی انرژی لازم است، که به این میزان انرژی، تابع کار گفته می شود. در هنگام وارد شدن الکترون به قطعه کار، مقداری انرژی معادل با تابع کار آزاد می شود. این امر سبب می شود که در روش GTAW با قطبیت DCEN، توان بیشتری در قطعه کار (در حدود دو سوم توان) متمرکز شود و توان کمتری (در حدود یک سوم توان) در انتهای الکترود آزاد شود. بنابراین در این حالت، حوضچه جوش نسبتاً باریک و عمیقی ایجاد می شود.
ب)جریان مستقیم با الکترود مثبت (DCEP)
این حالت قطبیت را قطبیت معکوس نیز می نامند. در این حالت الکترود به قطب مثبت منبع تغذیه متصل می شود. عمده حرارت در الکترود تنگستنی آزاد می شود و حرارت کمتری در قطعه کار متمرکز می شود. بنابراین یک حوضچه جوش کم عمق حاصل می شود. علاوه بر این، در این حالت، به منظور جلوگیری از ذوب نوک الکترود، باید از الکترودهای تنگستنی با قطر زیاد و با سیستم آبگرد استفاده شود. یون های مثبت گاز محافظ، سطح قطعه را بمباران کرده، باعث برطرف کردن لایه های اکسیدی و ایجاد یک سطح تمیز می گردند. بنابراین از قطبیت DCEP می توان در جوشکاری ورق های نازک مواد شدیداً اکسید شونده، مانند آلومینیوم و منیزیم، در مواردی که عمق نفوذ زیاد مورد نیاز نیست، استفاده کرد.
پ) جریان متناوب (AC)
عمق نفوذ خوب و توان تمیز کردن سطح از کسیدها، از مشخصه های استفاده از جریان متناوب در جوشکاری است. در این روش بیشتر برای جوشکاری آلیاژهای آلومینیوم استفاده می شود.
الکترودها
الکترودهای تنگستنی با 2% سریم یا توریم در مقایسه با الکترودهای تنگستنی خالص، نشر الکترونی، ظرفیت حمل جریان ، و مقاومت به آلودگی بیشتری دارند. در نتیجه، با استفاده از این الکترودها، شروع قوس به آسانی صورت گرفته و قوس حاصل پایدارتر خواهد بود. نشر الکترونی، توانایی نوک الکترود برای نشر الکترون است. هر چه میزان نشر الکترونی الکترود کمتر باشد، بنابراین باید دمای نوک الکترود بیشتر باشد، که در این صورت احتمال ذوب شدن نوک الکترود افزایش می یابد.
گازهای محافظ