٭ترکیبات تری فنیل متان نظیر مالاکیت سبز و متیل سبز.
٭ترکیبات تیازین مانند آبی متیلن.
٭ترکیبات حاوی گروه اکسازین مانند آبی ملدولا.
٭آذین ها مانند قرمز خنثی
٭ترکیبات بازی حاوی گروه های آزو مانند قهوه ای بیسمارک.
رنگ های بازی حلالیت بالایی را در الکل دارند و به ندرت در آب حل می شوند. در برخی از موارد، انحلال منجر به تجزیه مولکول رنگ می شود.
1-2-6-رنگ های دندانه ای:
این رنگ ها برای تثبیت شدن بر روی الیاف نیاز به مواد تثبیت کننده دارند که اصطلاحا «دندانه» نامیده می شوند. هیدروکسید های کروم، قلع، آلومینیوم و آهن از مواد تثبیت کننده پر مصرف هستند. در این سیستم رنگرزی، مولکول های در نقش لیگاند، یک یا چند الکترون غیر پیوندی خود را به فلزی که دارای اوربیتال های خالی است، می دهند. به این صورت پیوند داتیو بین آن ها تشکیل می‌شود.
1-2-7-رنگ های پخش شونده:
رنگ های دیسپرس حلالیت بسیار کمی در آب دارند و برای رنگرزی الیاف سنتزی(مصنوعی) نسبتا آب گریز به شکل ذرات ریز پخش شده در آب استفاده می شوند. رنگ های دیسپرس از مولکول‌های مسطح و نسبتا کوچکی ساخته می شوند که بتوانند از بین زنجیره های پلیمری عبور کنند و وارد توده های الیاف شوند. این رنگ ها به صورت ذرات ریز پخش شده در دماهای حدود 130درجه سانتی گراد و تحت فشار بر پلی استر اعمال می شوند.
1-2-8-رنگ های خمره ای:
این رنگ ها در آب نا محلولند و پس از واکنش با هیدروسولفیت سدیم به صورت محلول در می‌آید. یکی از رنگ های طبیعی خمره ای ایندیگو است که در مقیاس صنعتی از قطران ذغال سنگ تهیه می‌شود و به دو دسته تقسیم می شود:
٭رنگ های ایندیگویی حاوی کروموفور مثل مشتقات ایندیگویتی.
٭رنگ های آنتراکینونی مشتق شده از آنتراکینون مانند زرد ایندانترن.
1-2-9-رنگ های آزو:
این مجموعه از رنگ ها به طور عمده برای رنگ آمیزی الیاف سلولزی به کار می روند. این رنگ ها از مهمترین دسته رنگ ها بوده، در برگیرنده تعداد بسیار زیادی از رنگ ها می باشد و به طور وسیعی مورد استفاده قرار می گیرند. بارزترین ویژگی این رنگ ها داشتن یک یا چند گروه آزو است که توسط گروه رنگزای آزو، می توان طیف وسیعی از رنگ ها مثل زرد، قرمز، نارنجی، آبی، سبز، بنفش و سیاه را سنتز نمود. این رنگ ها را بر حسب تعداد گروه های آزو به صورت رنگ های مونو آزو، دی آزو و پلی آزو طبقه بندی می کنند.
الف.رنگ های مونو آزو:
این رنگ ها از پر استفاده ترین رنگ های گروه های آزو بوده و شامل دو دسته هستند:
٭رنگ های فاقد گروه کربوکسیلیک و سولفونیک.
٭رنگ های دارای گروه اسیدی.
ب.رنگ های دی آزو:
در ساختمان این رنگ ها، ماده کوپلاسیون از دو طرف توسط دو گروه دی آزونیوم جفت می‌شوند. تعداد این رنگ ها محدود بوده و اغلب غیر قابل حل در آب می باشند که از لحاظ کاربردی جزء رنگ های اسیدی دندانه ای و مستقیم محسوب می شوند [29].
1-2-10-رنگ های گوگردی:
رنگ های گوگردی از ترکیبات آلی پیچیده ای تشکیل شده اند که در ساختار آن ها گوگرد وجود دارد و در آب حل نشده ولی در محلول سدیم سولفید حل می شوند.