جمله عدم تقارن برابر است با:
(2-7)
علت آن را تا حدودی می توان از شکل (2-3) دریافت کرد که در آن سطوح انرژی یک هسته در نزدیکی بالاترین سطح پر شده است، با فرض آن که فاصله بین سطوح انرژی یکسان باشد، رسم شده است.
شکل (2-3): نمودار شماتیک سطوح انرژی
با ثابت نگه داشتن A ، چنانچه یک پروتون را از سطح سوم برداشته و یک نوترون را به سطح چهارم اضافه کنیم، خواهیم داشت N-Z=2 و انرژی به اندازه افزایش خواهد یافت. اگر این کار را برای پروتون های بیشتری انجام دهیم، در می یابیم که انتقال نوکلئون باعث کاهش انرژی بستگی به اندازه خواهد شد. با وجود این که را ثابت فرض کردیم، در عمل این فاصله انرژی به صورت کاهش می یابد و این امر علت شکل خاص جمله عدم تقارنی است. در نتیجه خواهیم داشت:
B(A,Z) = (2-8)
اگر با تعداد زوجی از نوکلئون ها شروع نموده و سطوح انرژی را متوالیا پر کنیم، پایین ترین انرژی زمانی خواهد بود که هم Z و هم N زوج باشند. در حالی که اگر از سیستمی شروع کنیم که هم Z و هم N فرد باشند و بالاترین سطح اشغال شده توسط پروتون ها بالاتر از بالاترین سطح اشغال شده توسط نوترون ها باشد، می توان انرژی بستگی را با برداشت یک پروتون و اضافه کردن یک نوترون افزایش داد. اگر بالاترین حالت اشغال شده توسط پروتون پایین تر از بالاترین حالت اشغال شده توسط نوترون ها باشد، با برداشتن یک نوترون و اضافه کردن یک پروتون می توان انرژی بستگی را افزایش داد. این مشاهدات را می توان در جمله تجربی جفت شدگی، که بیشترین انرژی بستگی را برای هسته های زوج-زوج و کمترین بستگی را برای هسته های فرد-فرد به دست می دهد، خلاصه کرد. شکل دقیق جمله جفت شدگی از طریق داده های تجربی به دست می آید. برای این منظور، معمولا از تابع استفاده می شود. جمله انرژی زوجیت، برای ویژه هسته ها با A فرد برابر صفر است، برای هسته های زوج-زوج علامت (+) و برای هسته های فرد-فرد علامت (-) را به کار می بریم. بنابراین می توان انرژی بستگی کل یک هسته را به صورت زیر نوشت:
B(A,Z) = (2-9)
جمله لایه ای، که اگر Z یا N یک عدد مرموز (2-8-20-28-50-82 و 126) باشد مثبت است و برای بقیه هسته ها صفر می باشد.
مقدار دقیق ضرایب به گستره پردازش داده ها بر حسب A بستگی دارد. مجموعه ای که معمولا مورد استفاده قرار می گیرد، بر حسب چنین است [15و16]:
(2-10)
2-3-2- سهمی های جرم
بزرگترین پیشگویی مدل قطره مایع سهمی های جرم است. با مرتب کردن معادله (2-9) و با استفاده از معادله زیر
B(A,Z) = [Z (2-11)
می توان جرم یک هسته را به صورت زیر نوشت:
M(A,Z) (2-12)
که در آن:
x =
y =
z =