مقاله با موضوع مبارزه با مواد مخدر

ق روحی نوشته عطاء الملک روحی این روایت آمده است : سلطان محمد غزنوی برای لشکر کشی به یکی از شهرها روان بود . گویند محمد در هنگام جنگ پیش از رسیدن به شهرهای دشمن بر روی تختی که روی پیل بود استراحت میکرد و در هنگام حمله از پیل پیاده می شد و بر اسب می نشست . شیخ الرئیس ابوعلی سینا که در آن سفر همراه شاه بود اندکی تریاک به وی داده و نامبرده برای کاهش سردرد روی همان تخت میل کرد و تا روز بعد در خواب عمیقی فرو رفت و نتوانست از پیل پیاده شود و جنگ نماید دوره صفویه را می توان آغاز اعتیاد به موادمخدر و به عنوان یک نابسامانی و مشکل پیچیده اجتماعی دانست . میگویند که نخست موادمخدر ، به ویژه تریاک برای کاهش اضطراب بزرگان و رجال کاربرد پیدا نموده و سپس در میان قشرهای مختلف مردم به کار رفته است . تا آنجا که گسترش روزافزون و نگران کننده کاربرد مواد افیونی شاه طهماسب اول را واداشت مبارزهای جدی را با اعتیاد و موادمخدر آغاز کند . وی مقدار زیادی از تریاکهای سلطنتی را از بین برد و مبلغی نزدیک به 500 تومان به دارایی درباره خود زیان وارد ساخت . پس از او شاه عباس کبیر این مبارزه را ادامه داده و مردم را از زیانهای تریاک اگاه کرد . وی برای کسانی که مبادرت به ترک اعتیاد نمینمودند ، مقرراتی وضع کرد و متخلفین را به مجازات میرساند . این اقدامات نه تنها در کاهش مصرف تریاک تاثیر نداشت بلکه روز به روز مصرف آن را گسترش داد تا آنجا که تاورنیه جهانگرد فرانسوی در سال 1629 میلادی در مورد چگونگی اعتیاد در ایران چنین نوشت : از عادتهای بد و حیرت انگیز ایرانیان استعمال تریاک است که حب کرده و میخورند . ابتدا به اندازه سر سنجاق و بعد کم کم آن را زیاد کرده تا به نصف فندق میرسانند و هنگامی که کار به اینجا میکشد دیگر جرات ترک آنرا پیدا نمی نمایند ( کریم پور : 1365 ، ص 64). در این دوران محلهای مخصوصی بنام کوکنار خانه وجود داشته که به منظور کیف و نشئه خشخاش را جوشانده و آب آن را مینوشیدند . نخستین بار در دربار شاه عباس ، توسط سفیر هند تریاک کشیده شد و شاه عباس رسما این عمل را بد میدانست و درباریان را از کشیدن ان بر حذر می داشت ( ستوده :1355، ص63).
در دوران قاجاریه مصرف موادمخدر به صورت امروزی در دوره ناصرالدین شاه با فعالیت استعمارگران انگلیس شکل گرفت و در واقع موادمخدر شکل سیاسی به خود گرفت . کشت خشخاش توسط امیرکبیر در این دوره انجام و صادرات این محصول به خارج از کشور از جمله هند نیز شروع شد با وجود ممانعت دولت هند با ورود تریاک، امیرکبیر توسط شیل وزیر مختار انگلیس در ایران توانست نظر دولت هند را نسبت به این موضع تغییر دهد و وی وادار به وارد کردن تریاک از ایران کند. ورود کارگران هندی به ایران نیز به علت کشیده شدن خطوط ارتباطی بین هند و انگلیس که از ایران می گذشت باعث گسترش مصرف تریاک در ایران شد .(میرعلی، 1384 ،ص 47)

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در سالهای نخست دهه 1330 دولت ایران ، شمار معتادین کشور را بیش از 5/1 میلیون برآورد نمود و 98 درصد این افراد را معتاد به تریاک و شیره تریاک میدانست . با توجه به جمعیت ایران در آن سالها که نزدیک به 21 میلیون بود ، رقم یاد شده 7% جمعیت کشور را در بر میگرفت با نگاهی گذرا به اقدامات دولت ایران طی 45 سال از سال 1290هجری شمسی تا 1335 در جریان جنگ اول و دوم جهانی و چندی پس از آن ، در می یابیم که در مبارزه با کشت ، تولید ، فروش ، مصرف مواد مخدر در مراحل گوناگون ، برنامه های چندی به مورد اجرا گذاشته شده و اغلب با موفقیت کمی همراه بوده است در سال 1333 با اعلام ممنوعیت کشت خشخاش و مصرف تریاک شمار معتادین کشور تا مرز 400000 نفر کاهش یافت . بنا به دلایلی از جمله وسعت کشور ، پراکندگی بسیار زیاد جمعیت در بیش از 65000 شهر و آبادی که کنترل آنها را مشکل می نماید ، کشت سنتی خشخاش در روستاها و آشنایی کشاورزان با کشت آن ، فساد دستگاه دولتی و سود آوری کلان کشت آن برای فئودالها ، وجود دو همسایه خشخاش کار در شرق و غرب کشور ، هزینه بسیار بالای نگهداری شبکه کارکنان کنترل مواد مخدر و نبودن برنامه درمانی برای معتادان ، موفقیت در از بین بردن کشت خشخاش کامل نبود و مبارزه با مصرف غیر طبی تریاک و برنامه درمان معتادان هم هر چند کاهش قابل ملاحظه شمار مصرف کنندگان را به دنبال داشت ولی به هیچ وجه به ریشه کنی مسئله منجر نشد ( ضرابی :1359 ،ص80-87).
همچنانکه گفته شد این وضعیت دیری نپاید و با روان شدن مواد مخدر از کشورهای همسایه به ویژه مرزهای شرقی کشور که ممنوعیتی در آنها وجود نداشت ، شمار معتادین ایرانی به زودی رو به افزایش گذاشت تا آنجا که در سال 1347 ، دولت خط مشی تازهای را در مورد کشت و مصرف تریاک در پیش گرفت . این اقدام به منظور پیش بردن دو هدف درمان معتادین و کنترل اعتیاد به مواد مخدر صورت گرفت . معتادین به دو گروه معتادین ثبت نام شده یا کوپن دار و معتادین غیر قانونی تقسیم شدند . گروه نخست را معتادینی تشکیل میدادند که دارای سنی بالاتر از 60 سال بوده و گمان میرفت که شانس کمی برای درمان توانبخشی آنها وجود داشته باشد. برای تامین نیاز این افراد به تریاک دولت کشت خشخاش را در نواحی محدودی با نظارت دولت مجاز اعلام کرد . از سوی دیگر برنامههایی درمانی برای درمان و توانبخشی معتادین غیر قانونی پیش بینی گردید . ( فزونی 1357،ص48). وزارت تعاون و امور روستاها ماموریت یافت تا به افرادی اجازه دهد که به کشت محدود خشخاش اقدام کنند و مقرر شد که 80 درصد درآمد دولت از تریاک ، صرف درمان معتادان و برنامههای پیشگیری شود . در مورد معتادان این تصمیم گرفته شد که چون وسایل درمانی برای همه آنها مهیا نیست ، به علاوه به علل بیماریهای جسمی و کهولت قادر به ترک نیستند ، همچنین به این امید که مانعی در راه اشاعه هروئین ، کوتاه شدن دست قاچاقچیان و کنترل دولت شود ، در شرایط معینی با صدور کوپن ، سهمیه تریاک داده شود. اما به دلیل فراوان شدن مواد مخدر و عرضه ان در بازار توسط کسانی که افزون بر نیاز خویش تریاک دریافت میکردند. روی آوردن گروهی از روشنفکران و کافه نشینان سرخورده به مواد مخدر به دلیل خفقان سیاسی آن دوران ، آسان بودن نگهداری ، حمل و کاربرد هروئین و برپایی آزمایشگاههای ساخت هروئین به دلیل افزایش تریاک در کشور ، این طرح با شکست روبرو گردید ( ضرابی : 1359، ص85).
به هر روی طی مدت نزدیک به 5 سال یعنی از آغاز سال 1348 تا سال 1353 برابر اعلام وزارت بهداری وقت جمعا 73344نفر بالای 60 سال . 86237 نفر زیر 60سال کوپن تریاک دریافت کرده بودند ( کی نیا : 1373، ص 68) . برابر گزارش سال 1992 کمیته کنترل بین المللی موادمخدر سازمان ملل متحد ، پیش از انقلاب اسلامی در ایران 2 میلیون نفر ( 4 درصد کل جمعیت ایران ) مصرف کننده مواد مخدر وجود داشته است . طی سالهای 1357 و 1358 به دلیل آنکه نظارت دولت بر کنترل مواد مخدر به پایین ترین سطح رسیده بود ، تولید و توزیع موادمخدر در کشور یکباره فزونی گرفت به شکلی که مزارع بزرگ خشخاش در برخی مناطق کشور یکی از زمینه های عمده فعالیت گروهی از کشاورزان را تشکیل میداد . بر پایه برآورد مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران 5% از کل جمعیت ایران در آن هنگام معتاد به مواد مخدر بودند. از این رو مبارزه ای جدی بر علیه تولید و توزیع مواد مخدر در سال 1358 آغاز گردید که پس از گذشت چندین ماه ، این مبارزه دامنه گستردهتری یافت و برای قاچاقچیان مواد مخدر ، تا مجازات اعدام پیش بینی گردید . این اقدام با ایجاد ستاد هماهنگی مبارزه با مواد مخدر در سال 1358 با حضور نمایندگان نیروی انتظامی ، دادگستری و وزارت بهداری تحقق یافت . هدف این ستاد ، برنامه ریزی و ایجاد خط مشی هماهنگ در امر مبارزه با مواد مخدر و ایجاد هماهنگی در میان نیروهای چندگانه انتظامی و شهربانی ، ژاندارمری و کمیته انقلاب اسلامی بود . در سال 1359 با تصویب قانون تشدید مجازات مرتکبین جرایم و مواد مخدر و اقدامات تامینی و درمانی ، دولت در پی شدت عمل و استفاده از اهرمهای درمانی برآمد . به معتادین مدت شش ماه فرصت داده شد که نسبت به ترک اعتیاد خود اقدام کنند و مراکزی برای ترک اعتیاد به صورت سرپایی و رایگان اختصاص داده شد . سازمانهای مامور اجرای مصوبه یاد شده در یکسال نخست پس از تصویب آن موفق به نابود کردن 30هزار هکتار زمین زیر کشت خشخاش در گوشه و کنار کشور شناسایی و نابود گردید . در سال 1359 یعنی یک سال پس از مصوبه شورای انقلاب ، نزدیک به یک میلیون نفر معتاد در ایران وجود داشته است (همان،ص 70). این رقم در گزارشی که ایران در سال 1364 به کمیسیون یاد شده که نشست های خود را در شهر وین برگزار نموده بود ارائه کرد . . پس از اتمام مهلت قانونی 6 ماهه درمان، به پایان رسید و ازآن پس، اعتیاد جرم و معتاد مجرم شناخته شد . در سوم آبان 1367 قانون دیگری تحت عنوان قانون مبارزه با مواد مخدر توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب رسید. این قانون طی 7سال اول تمام توان خود را بر روی مقابله های نظامی و اقدامات اجرایی معطوف کرده بود. تا سال1373لزوم توجه به موضوع پیشگیری به عنوان یکی از حلقه های مفقوده مطرح شد . از سال1375مراکز سرپایی معتادان به سرعت گسترش یافت. از این رو، هم زمان با ایجاد نگرش مثبت نسبت به لزوم تحقق اهداف برنامه کاهش تقاضا، اولین برنامه پنج سا له کاهش تقاضای مصرف مواد مخدر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تدوین شد(میری آشتیانی، 1385 ،ص 33).
اگر بخواهیم به سابقه اعتیاد زنان بپردازیم زنان عمدتاً از تریاک به عنوان دارویی ضددرد، خونریزی بعد از زایمان، سقط و درد‌های قاعدگی استفاده می‌کردند.
البته علی‌رقم استفاده زنان از موادمخدر در آن سال ها سهم زنان از جرایم بسیار پایین‌تر بوده است. زنان در گذشته، مصرف کننده موادمخدر، به ویژه تریاک بودند و معمولاً تریاک را به عنوان دارو استفاده می‌کردند.. تا اواخر دوره پهلوی، مسأله اعتیاد زنان، مسأله‌ای جدی نبوده است. اعتیاد در آن زمان وجود داشت ولی سهم زنان ناچیز بود. در آن زمان، سهم زنان در جرایم نیز پایین بود و مهم‌ترین جرم آن‌ها اعمال منافی عفت بوده است. بر اساس آمار، هرچه سهم زنان از جرایم بیشتر می‌شود، سهم آنها از مواد مخدر نیز افزایش می‌یابد. بر این اساس در مطالعه‌ای که در سال 1380 انجام شد، زنان 16 درصد جرائم را به خود اختصاص داده‌اند که این در اوایل انقلاب حدود 3 یا 4 درصد بود.

گزارش ستاد مواد مخدر دربارۀ اعتیاد زنان خاطر نشان کرده که بین 4 تا 6 درصد مراجعین برای ترک درحال حاضر زنان هستند که از این تعداد 54 درصد آنان متأهل هستند.
گفتنی است مشکلات اجتماعی زنان معتاد در جوامع امروزی شامل جرایم مربوط به مصرف مواد مخدر، روابط نامشروع و نگرش منفی اجتماعی و فرهنگی نسبت به زنان معتاد است و این نگرشهای منفی در مورد آنها مانعی برای انگیزه ترک اعتیاد در زنان است.

بخش دوم – مروری بر تحقیقات پیشین:
تحقیقات داخلی :
خادمیان و همکاران (1387) در پژوهشی با عنوان بررسی عوامل اجتماعی موثر بر اعتیاد زنان معتاد به مواد مخدر مراکز بازپروری و کاهش آسیب زنان شهر تهران (مراکز تولد دوباره، خانه خورشید) پرداختند .تحقیق پیمایشی است و داده های مورد نیاز جهت آزمون این فرضیات از طریق پرسشنامه همراه با مصاحبه و با شیوه نمونهگیری نمونه در دسترس با حجم نمونه 200 از زنان معتاد دو مرکز تولد دوباره و خانه خورشیدجمعآوری و با بهره گرفتن از تکنیک آمار توصیفی و آمار استنباطی مانند کای اسکوئر، ضرایب همبستگی کرامز مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج یافته ها نشان می دهد از هم گسستگی خانواده زن و شوهری ، از هم گسستگی خانواده پدر و مادری، نابسامانی خانواده زن و شوهری ، پایگاه اقتصادی- اجتماعی ، در دسترس بودن مواد مخدر ، اعتیاد اعضای خانواده از عوامل موثر بر اعتیاد زنان معتاد به مواد مخدر بوده است.
ناصری پلنگرد و همکاران (1392) در پژوهشی با عنوان عوامل موثر بر اعتیاد زنان پرداختند.
هدف این پژوهش تحلیل جامعه شناختی عوامل موثر بر اعتیاد زنان بود. حجم نمونه 100 نفر از زنان معتاد در کلینک ترک اعتیاد رویش اراک بود. . روش تحقیق پیمایشی است و داده های مورد نیاز جهت آزمون فرضیات از طریق پرسش نامه همراه با مصاحبه انجام گرفت. فرضیات از سه دیدگاه کلوارد و اهلین، ساترلند و هیرشی استنتاج شدند که متغیرهای مستقل عبارتند از یادگیری اجتماعی،کنترل اجتماعی،گوشه گیری و انزوا طلبی و متغییر وابسته مدت مصرف مواد و میزان مصرف مواد بود. تحلیل داده ها با بهره گرفتن از آمار توصیفی و آمار صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که c کندال و کندال b استنباطی مانند کنترل اجتماعی قوی تر ،عدم همنشینی با افراد بزهکار،تعلق خاطر و وابستگی میان اعضاء خانواده،اعتقادات مذهبی،کاهش و قطع ارتباط با دوستان معتاد و مجرم، مشارکت در فعالیت های گروهی و همچنین کمک و یاری کردن افراد در رسیدن به اهداف و موفقیت و در اختیار گذاشتن منابع و وسایل مشروع در راه رسیدن به آنها می تواند منجر به کاهش اعتیاد در زنان شود.
امینی و همکاران (1382) در پژوهشی با عنوان بررسی عوامل اجتماعی و محیطی مرتبط با بازگشت مجدد معتادان به مصرف مواد افیونی در مراجعین به مراکز دولتی ترک اعتیاد شهر همدان پرداختند .این پژوهش یک مطالعه ی توصیفی و ابزار گردآوری داده ها مصاحبه ی ساختار یافته بود. جامعه ی پژوهش مردان 15تا 60 سال های بودند که حداقل یک بار اقدام برای ترک ( قطع مصر ف) داشتند. تعداد نمونه 96 نفر بود که به روش غیر تصادفی و آسان انتخاب شده بودند.
از دیدگاه معتادان عامل بین فردی مرتبط با عود، معاشرت با دوستان معتاد و منحرف ( 5/87 درصد) ومهمترین عامل شغلی، بیکاری ( 9 /70 ) بود. و در عوامل اقتصادی، فقر با فراوانی (7 /67 درصد )مهمترین عامل بود. عامل خانوادگی مرتبط با عود، برای افراد مجرد، برخورد نامناسب خانواده ( 100 درصد) و برای افراد متاهل ( 1/74 درصد) برخورد بد همسر وفرزندان بود.
ناستی زایی و همکاران (1389) پژوهشی را تحت عنوان عوامل مؤثر بر عود اعتیاد در معتادان خودمعرف به مراکز ترک اعتیاد شهر زاهدان انجام دادند. این تحقیق از نوع توصیفی – تحلیلی و جامعه آماری آن کلیه معتادان خودمعرف (دارای سابقه عود اعتیاد) به مراکز ترک اعتیاد شهرزاهدان بوده که به صورت نمونه گیری دردسترس و هدفمند ٢٠٠ نفر از آنان به پرسشنامه محقق ساخته پاسخ دادند.
براساس نتایج تحقیق مشخص شد که عوامل: محیط زندگی آلوده، دوستان معتاد، ناکارآمدی جلسات روان درمانی و عوامل تداعی کننده در عود اعتیاد فرد نقش دارند. همچنین تاثیر عوامل عود اعتیاد (محیط زندگی آلوده، دوستان معتاد، ناکارآمدی جلسات رواندرمانی و عوامل تداعی کننده) بر جنسیت وگروههای سنی معتادان خودمعرف یکسان بود.
شامحمدی قهساره و همکاران در تحقیقی با عنوان اثر بخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر افزایش سازگاری زناشویی همسران معتادان و پیشگیری از بازگشت معتادان مرد در شهر اصفهان در سال 1386 پرداختند . این پژوهشی شبه تجربی ، که با دو گروه آزمایش و کنترل انجام شده وضمن استفاده از متغیر آزمایشی (آموزش های مهارت های ارتباطی به مدت 8 جلسه)، ازپیش آزمون، پس آزمون 1 و پس آزمون 2، به فاصلۀ 2 ماه استفاده شده است. نمونۀ مورد نظرپژوهش با بهره گرفتن از نمونه گیری در دسترس، از میان همسران معتادان مرد انتخاب شد که در حال اتمام مراحل ترک خود بوده، در مقطع زمانی 4 ماه (از فروردین تا تیرماه 1386 )، به مرکز ترک اعتیاد بهزیستی اصفهان مراجعه کرده و نمرات سازگاری زناشویی آنها زیر حد میانگین بوده است(انحراف استاندارد زیر میانگین).نتایج به دست آمده، حاکی از آن است که آموزش مهارتهای ارتباطی، در سازگاری کلی،تأثیر مثبت داشته، همچنین آموزش مهارتهای

Author: مدیر سایت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *