NAC تعداد هواپیمایی که طبق برنامهریزی انجام‌شده برای نشستن در فرودگاه موردنظر میآیند
NR شماره باند مورداستفاده در مدت‌زمان مشخص
TH مدت‌زمان مشخص
Ci، Ri، Pi و Ai به ترتیب نشان‌دهنده‌ی نوع، باند پروازی مشخص‌شده، زمان PLTs و زمان فرود تخصیص‌یافته ( ALT) برای هواپیمای i-ام
Qr صف ورودی پرواز برای فرود بر روی باند r
Qr(j) هواپیمای j-ام در صف Qr که r=1,…,NR و j=1,…,Hr (Hr تعداد هواپیماها در صف Qr)
Qr(j)=i یعنی j-امین هواپیما در صف باند r-ام برابر است با i-امین هواپیما در ترتیب ورود پیش‌بینی‌شده اصلی پروازها
(4-1)
از فرمول 6 برای محاسبه ALT هواپیماها استفاده می‌شود، در فرمول بالا موارد زیر لحاظ شده است:
TO(r) زمانی که باند r-ام قابل‌استفاده برای فرود میباشد
S(c1,c2,r) زمان (LTI) لازم هنگامیکه هواپیما با نوع c2 پشت سر هواپیما با نوع c1 برای فرود به باند r-ام قرار میگیرد
S(…,c2,r)=∞ یعنی هواپیما نوع c2 بر روی باند r-ام نمیتواند فرود آید
همچنین از معادله بالا می‌توان نتیجه گرفت که: اگر باند پروازی موردنظر باز باشد اولین پروازی که برای فرود روی آن باند در نظر گرفته میشود در زمان PLT آن پرواز انجام میگیرد، برای هواپیمای بعدی هم در زمان PLT خودش انجام می‌شود اگر زمان کافی برای جدایی بین آن‌ها برقرار باشد.
تأخیر پروازی هواپیمای i-ام در صف اصلی از رابطه زیر به دست میآید:
(4-2)
در شرایط واقعی برای هر پروازی یک حداکثر تأخیر مجاز هوایی در نظر میگیرند که در مسأله ASS باید در نظر گرفته شود. برای سادگی ما برای تمامی پروازها مقدار را با شرایط زیر به کار میبریم:
(4-3)
4-3- ارزیابی راه‌کار پیشنهادی
برای ارزیابی و ارائه نتایج قابل استناد ابتدا نیاز به جمعآوری بانک اطلاعاتی معتبر در همین زمینه است تا ضمن مقایسه راهکار جدید باکارهای پیشین بتوان از صحت و دقت نتایج مطمئن شد. در وهله دوم در صورت نبود بانک اطلاعاتی معتبر می‌توان از اطلاعات واقعی و در دسترس فرودگاهها در مورد پروازها استفاده کرد. این اطلاعات را نیز می‌توان از دادههای ضبط‌شده رادار فرودگاه موردنظر استخراج کرد. سپس ضمن پیاده‌سازی الگوریتم‌های مختلف ارائه‌شده در مورد همین مسأله بر روی‌داده‌های جمع‌آوری‌شده، الگوریتم پیشنهادی خود را نیز پیادهسازی کرده و بر روی همین دادهها آزمون میکنیم. همچنین می‌توان با استفاده از طراحی تابعی نسبت به ایجاد ترافیک فرضی اقدام نموده و بانک اطلاعاتی مشخصی را ایجاد کرد و سپس آزمایش و آزمونه را بر روی آن انجام داد.
در این کار با ایجاد نمونههای مختلف با استفاده از Data Generation به مقایسه کارایی این دو الگوریتم و راهحل کارا میپردازیم. تعداد هواپیماها را n=15,20,25 و تعداد باند پروازی مورداستفاده را m=1,2,3 در نظر میگیریم که با فرض 10 نمونه مختلف پروازی کل حالتهای پیش‌آمده 90 مورد میشود. برای پیادهسازی از برنامه‌نویسی Matlab و لپتاپ با مشخصات پردازنده Core i5- 2.4 GHz و حافظه 4GB استفاده‌شده است. Data Generation شبیه مقاله Ghoniem و Farhadi (2012) شامل قسمتهای زیر میباشد:
نوع عملیات هواپیما که به‌صورت رندم تولید میشود و عدد 0(پرواز ورودی) یا 1(پرواز خروجی) را تولید می‌کند.