جدول 4-5 نتایج مربوط به الگوریتم ERT و AATCSR برای 20 نمونه 61
جدول 4-6 نتایج مربوط به الگوریتم ICA برای 20 نمونه 61
جدول 4-7 نتایج مربوط به الگوریتم ترکیبی MICA و ERT برای 20 نمونه 61
جدول 4-8 مقایسه نتایج مربوط به 20 پرواز 62
جدول 4-9 نتایج مربوط به الگوریتم ERT و AATCSR برای 25 نمونه 62
جدول 4-10 نتایج مربوط به الگوریتم ICA برای 25 نمونه 62
جدول 4-11 نتایج مربوط به الگوریتم ترکیبی MICA و ERT برای 25 نمونه 63
جدول 4-12 مقایسه نتایج مربوط به 25 پرواز 63

1- مقدمه طرح پیشنهادی
1-1- مقدمه
یکی از موضوعات موردتوجه در صنعت هوانوردی، مبحث برنامهریزی فرود هواپیماهای ورودی به فرودگاه است. با ورود هواپیماهای مختلف به محدودهی راداری فرودگاه، مراقبین پرواز در برج مراقبت باید ترتیب فرود هواپیماهایی که در آن لحظه در آسمان فرودگاه در حال پرواز هستند را مشخص نمایند. برای اختصاص چنین ترتیب فرودی محدودیتهای مختلفی موردتوجه قرارمیگیرد که از آن جمله می‌توان به محدودیت جداسازی دو هواپیما اشاره نمود. این محدودیت از دیدگاه مباحث آئرودینامیک اهمیت زیادی دارد و در صورت عدم رعایت آن امکان بروز حادثه برای هواپیماهای متوالی وجود دارد.
مهمترین نتیجهی موردنظر برنامهریزی فرود هواپیماها، کمینه کردن تأخیرها است که از ایجاد هزینهی سوخت اضافه برای هواپیماها و همین‌طور ایجاد نارضایتی مسافران جلوگیری می‌کند. ازآنجایی‌که هزینههای مربوط به سوخت ناوگان پروازی درصد قابل‌توجهی از هزینههای شرکت‌های هواپیمایی را شامل میشود، برنامهریزی فرود هواپیماها موردتوجه شرکت‌های هواپیمایی و همچنین شرکت‌های فرودگاهی قرارگرفته است. همین امر باعث شده است که اغلب فرودگاههایی که عملکرد بهتری در خصوص مدیریت ترافیک پروازی دارند، توجه شرکت‌های هواپیمایی بیشتری را به خود جلب کنند. از سوی دیگر، در صورت دستیابی به عملکردی مناسب در مدیریت ترافیک پروازها، شرکت‌های فرودگاهی این امکان را خواهند داشت که در بازه زمانی ثابت، پذیرای تعداد بیشتری از هواپیما باشند.
شرکت‌های فرودگاهی بخشی از درآمد خود را از هزینهی اجارهی جایگاه پارک به دست میآورند. هزینهی جایگاههای پارک، بسته به امکانات آن، متغیر است. امکاناتی نظیر برق زمینی و یا ورودیهای مسافری در قیمت جایگاه پارک تأثیرگذار هستند. در تمامی فرودگاههای جهان دو نوع جایگاه پارک موجود است. جایگاه پارک با ورودی مسافر و جایگاه پارک دور از سالن . جایگاه پارک با ورودی مسافر یا بانام دیگر جایگاه پارک با خرطومی اتصال، جایگاه‌های پارکی هستند که مسافرین یک هواپیما بدون نیاز به ورود به محوطه فرودگاه به‌طور مستقیم با استفاده از یک راهرو (خرطومی اتصال) به هواپیما وارد و یا از آن خارج میشوند.
نیاز به ورود به محوطه فرودگاه به‌طور مستقیم با استفاده از یک راهرو (خرطومی اتصال) به هواپیما وارد و یا از آن خارج میشوند؛ اما هواپیماهای واقع در جایگاه پارک دو از سالن، برای مسافر گیری و یا پیاده کردن مسافران خود نیاز به سرویس اتوبوس دارند. از بین این دو نوع جایگاه، جایگاه پارک با ورودی مسافر دارای قیمت بالاتری است. قیمت این جایگاهها بدین‌صورت محاسبه میشود که به ازای هر مسافری که از یک هواپیما از ورودی مسافری استفاده می‌کند مبلغی ثابت از خط هواپیمایی مربوطه دریافت میشود که قیمت سرویس اتوبوس در مقابل آن ناچیز است. علیرغم قیمت بالاتر جایگاه پارک با ورودی مسافر، شرکت‌های هواپیمایی برای کسب رضایت بیشتر مسافران خود ترجیح میدهند تا هواپیماهایشان به جایگاه پارک با ورودی مسافر تخصیص پیدا کند. جایگاه پارک با ورودی مسافر دارای یک مزیت ایمنی نیز هست، با استفاده مسافرین از ورودی مسافر دیگر خطرات ناشی از حضور مسافران در محوطه فرودگاه وجود ندارد و از ایجاد اتفاقات مختلف جلوگیری میشود.
با توجه به اینکه در هنگام عقد قرارداد خطوط هواپیمایی با فرودگاهها، خطوط هواپیمایی نمیتوانند در مورد نوع جایگاه پارک خود شرایطی را اعلام کنند و نوع جایگاه پارک یک هواپیما بر عهده‌ی کنترلر فرودگاه در لحظهی فرود هواپیما است؛ بنابراین در صورت برنامهریزی صحیح می‌توان هواپیماهای بیشتری را به جایگاههای پارک با ورودی مسافری اختصاص داد و از این طریق به افزایش درآمد فرودگاه کمک کرد.
با توجه به مطالب بیان‌شده، مدیریت فرودگاهها برای جذب شرکت‌های هواپیمایی و همین‌طور بالا بردن درآمد خود باید بتوانند توازنی بین دو موضوع کنترل ترافیک هواپیماهای ورودی (توالی فرود هواپیماها) و تخصیص هواپیماها به ورودیهای مسافری ایجاد کنند تا بتوانند علاوه برافزایش درآمد خود، مشتریان خود (شرکت‌های هواپیمایی) را راضی نگه‌دارند؛ اما تنها مشکل در این زمینه وابستگی بسیار زیاد این دو مسأله به یکدیگر است. بدین معنا که هواپیماها به‌محض فرود در فرودگاه باید جایگاه پارکی به آن‌ها تخصیص یابد و آن جایگاه پارک باید در لحظهی فرود هواپیما مذکور خالی و آماده به خدمتدهی باشد.
این موضوع باعث میشود که زمان فرود هواپیماها تأثیر مستقیمی در جایگاه پارک تخصیصی به یک هواپیما داشته باشد. یا به‌عبارت‌دیگر، ممکن است در بعضی از مواقع فرود یک هواپیما با تأخیری چنددقیقه‌ای باعث خالی شدن یک جایگاه پارک دارای ورودی مسافر بشود و با تخصیص این هواپیما به همان جایگاه باعث بالا رفتن درآمد فرودگاه شد؛ اما همیشه فرودگاهها باید در نظر داشته باشند که میزان این تأخیر تأثیری مستقیم در رضایت شرکت‌های هواپیمایی دارد. در این فصل مروری بر ادبیات این دو موضوع داریم.
1-2- طرح موضوع
در ایالات‌متحده برآورد شده است که هزینه تأخیر در پروازهای داخلی حدود 3.5 بیلیون دلار در سال میباشد که با افزایش رقابت تجاری بین ایرلاینهای مختلف این هزینهها بار مالی زیادی در پی خواهد داشت؛ درنتیجه برنامهریزی و توالی پروازها به یکی از مهمترین مسائل کاری در حوزه کاری مراقبت پرواز شده است. برای مواجهه با این معضل و در شرایطی که فرودگاه دارای چندین باند پروازی است، از الگوریتم‌های مختلفی استفاده میشود. برنامهریزی پروازهای ورودی برای چند باند پروازی تابعی از تخصیص پروازهای ورودی به باندهای پروازی مختلف در یک فرودگاه میباشد به‌طوری‌که توالی ورودی پروازها و زمان فرود آن‌ها با حفظ جدایی استاندارد بین پروازها و ظرفیت موجود در فرودگاه باعث کاهش تأخیرات پروازی گردد.