احمدپور (1377) در بررسی تأثیر روش حل مسأله بر میزان یادگیری دانش‌آموزان نتیجه‌گیری کرد که میزان یادگیری، فعال بودن، همکاری و علاقه دانش‌آموزانی که با روش حل مسأله آموزش دیده بودند نسبت به دانش‌آموزانی که با این روش آموزش نمی‌بینند بیشتر است.
آزادمرد (1379) نشان داد رابطه معناداری بین سبک یادگیری و توانایی حل مسئله دانش‌آموزان وجود دارد. بدین معنی که هر چه فرد سبک یادگیری‌اش نابسته‌تر به زمینه می‌شود توانایی وی در حل مسأله بیشتر می‌شود و هر چه وابسته‌تر به زمینه می‌شود توانایی وی در حل مسأله کمتر می‌شود. تحقیق همچنین نشان می‌دهد که تفاوت معناداری در سبک یادگیری بین دختران و پسران وجود ندارد و بالاخره اینکه تفاوت معنا اری در توانایی حل مسأله دختران و پسران مشاهده نگردید.
خلخالی (1382) در بررسی خود که در زمینه تأیر آموزش روش یادگیری دد حد تسلط بر پیشرفت تحصیلی ریاضی و نگرش نسبت به ریاضیات و بر روی دانش‌آموزان سال دوم راهنمایی انجام داد این روش را در بهبود نگرش و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان مورد بررسی، مثبت ارزیابی می‌کند. لازم به ذکر است تحقیق ایشان به صورت آزمایشی بوده و آموزش این روش به دانش‌آموزان در طول 8 جلسه به همراه اجرای پیش آزمون و پس آزمون مقیاس نگرش سنج ریاضی بوده است.

فصل سوم
روش تحقیق
روش تحقیق:
نظر به ماهیت موضوع مورد مطالعه و سایر ویژگیهای تحقیق این پژوهش با روش تحقیق تجربی و با طرح پس آزمون با گروه کنترل در مورد بررسی تأثیر متغیر مستقل بر پیشرفت تحصیلی ریاضی اجرا شده است. طرح مذکور را با استفاده از علایم می‌توان به صورت زیر نشان داد.
پس آزمون متغیر مستقل گروهها
آزمایشیR
– گواهR
شکل 3-1 طرح پس آزمون با گروه گواه (برگرفته از دلاور 1381)
در این طرح، آزمودنیها بصورت کاملا تصادفی انتخاب و با همین روش در گروههای آزمایش و کنترل جایگزین می‌شوند. به این معنی که یکی از آن دو گروه به صورت تصادفی در معرض متغیر آزمایشی قرار داده می‌شود و دیگری به عنوان گروه گواه یا کنترل انتخاب و متغیر آزمایشی برای آن اجرا نمی‌شود. در پایان، متغیر وابسته در هر دو گروه به وسیله پس آزمون مورد اندازه‌گیری قرار می‌گیرد (دلاور ، 1381)
در مورد بررسی تأثیر متغیر مستقل بر نگرش نسبت به ریاضی از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد که با استفاده از علایم می‌توان بصورت زیر نشان داد.
پس آزمون متغیر مستقل پیش آزمون گروهها
آزمایشیR
– گواهR
شکل 3-2 طرح پیش آزمون – پس آزمون، با گروه کنترل (برگرفته از دلاور، 1381)
طرح مذکور با افزودن پیش آزمون به طرح پس آزمون با گروه کنترل اشاره شده برای پیشرفت تحصیلی شکل می‌گیرد. در طرح مورد بحث، آزمودنیها بصورت تصادفی انتخاب و به کمک همین روش در گروههای مختلف جایگزین می‌شوند. سپس قبل از اجرای متغیر مستقل (x)، آزمودنیهای انتخاب شده در هر دو گروه به وسیله پیش آزمون مورد اندازه‌گیری قرار می‌گیرند. نقش پیش آزمون در این طرح، اعمال کنترل (کنترل آماری) و مقایسه است. و در نتیجه تعیین اینکه تغییر ایجاد شده ناشی از اجرای متغیر آزمایش بوده است یا عوامل دیگر. (ص 138).
جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دانش‌آموزان پسر که در سال دوم راهنمایی تحصیلی مدارس دولتی شهرستان طارم در سال تحصیلی 82-81 مشغول به تحصیل بوده اند.
نمونه و روش نمونه‌گیری:
روش نمونه‌گیری در این پژوهش تصادفی ساده می‌باشد به این ترتیب که ابتدا از روی فهرست اسامی مدارس راهنمایی پسرانه دولتی شهرستان طارم به قید قرعه یک مدرسه که دارای دو کلاس دوم راهنمایی 60 نفری با یک معلم واحد بود، انتخاب گردید. کلاسها دارای حجم برابر 30 نفر بودند یعنی 30 نفر گروه آزمایش و 30 نفر گروه گواه.
ابزار پژوهش
برای گردآوری نمرات پیشرفت تحصیلی ثلث دوم دانش‌آموزان جهت استفاده و اطمینان از همتاسازی دو گروه تشکیل شده از پرونده‌های تحصیلی استخراج گردید.