1-اختلال اضطراب افسردگی مختلط : علائم اضطراب وافسردگی بارز بالینی ، اماملاکها در بر گیرنده اختلال اضطرابی یاخلق خاص نمی باشد .
2-علائم بارز بالینی جمع هراس مربوط به اثر اجتماعی ابتلاء به یک اختلال طبی عمومی یا اختلال روانی ( مثلا بیماری پارکینسون ، بیماریهای پوستی ،لکنت زبان ، بی اشتهائی روانی ، اختلال بدریختی بدن ).
3-موقعیتهایی که متخصص نتیجه گرفته است یک اختلال اضطرابی در کار است اما قادر به تعیین اولیه بودن آن ، یا ارتباطش با یک اختلال طبی عمومی ویا مصرف مواد نمی باشد .
-ملاکها ی تشخیص اختلال اضطراب منتشر
A- اضطراب وتشویش مفرط ( انتظار توام با دلواپسی دراکثر اوقات به مدتی بیش از 6 ماه در مورد بعضی از رویدادها با فعالیتها ( مثل کارکرد شغلی یا تحصیلی )
B- کنترل تشویش برای بیمار دشوار است .
C-اضطراب وتشویش با سه علامت ( یا بیشتر ) از شش علامت زیر که برخی از آنها در 6 ماه گذشته اکثر روزها وجود داشته اند همراه است .
توجه : در کودکان فقط یک علامت کافی است .
1-احساس عصبانیت ( کوک بودن ) وبی صبری
2-خستگی پذیری
3-اشکال در تمرکز دوره های کوتاه احساس « تهی بودن ذهن »
4-تحرک پذیری
5-تنش عضلانی
6-اختلال خواب ( مشتمل بر : به خواب رفتن دوام خواب ، یاخواب توام با بیقراری بدون تامین رضایت فرد )
D- کانون اضطراب وتشویش محدود به خصوصیات یک اختلال محور I نیست ، مثلا نگرانی وتشویش مربوط به ابتلاء به حمله هراس ( مثل اختلال هراس ) شرمساری درجمع ( مثل جمع هراس ) آلوده شدن ( مثل اختلال وسواس جبری ) دور بودن ازخانه ونزدیکان ( مثل اختلال اضطراب جدائی ) شکایات جسمی ، مقدار ( مثل اختلال جسمانی کردن ) یاابتلاء به یک بیماری جبری ( مثل خود بیمار انگاری ) نمی باشد ومنحصرا در جریان اختلال استرس پس از سانحه روی نمی دهد .
E- اضطراب تشویش یاعلائم جسمی ناراحتی بالینی قابل ملاحظه یا تخریب در کارکرد اجتماعی شغلی یا سایر زمینه های مهم ایجاد می کند .
F-اختلال نتیجه مستقیم مواد ( یعنی داروهای تجویز شده یا مورد سوء مصرف ) یا یک اختلال طبی عمومی ( مثل پرکاری تیروئید ) نبوده ومنحصرا در جریان اختلال خلقی اختلال پسیکوتیک یا اختلال فراگیر رشد روی نمی دهد .
ملاکهای تشخیص دوره افسردگی عمده DSMIV
الف : وجود پنج مورد ( یا بیشتر ) ا زنشانه های زیر در طی یک دوره 2 هفته ای که نشان دهنده تغییر در کارکرد قبلی است همراه با حداقل یکی ازنشانه های :
1- خلق افسرده یا 2- فقدان علاقه یا لذت .
تذکر: نشانه هایی را که بطور آشکار ناشی از بیماری جسمانی یا هذیانهایا توهمهای ناهمخوان با خلق هستند منظور نکنید .