منابع پایان نامه ارشد درمورد مسئولیت قراردادی

بی احتیاطی و بی مبالاتی نتیجه ای متفاوت از نتیجه معمول محقق می گردد؛اما تا زمانی که مشکلی در امر درمان میان پزشک و بیمار حادث نشود، از این رابطه حقوقی و آثار و نتایج آن صحبتی به میان نمی‌آید و به شیوه متداول، بیمار به یک پزشک مراجعه می‌نماید و پزشک نیز طبق عرف و عادت اقدامات پزشکی خود را انجام می دهد؛ در حالی که بر این انتخاب و مراجعه بیمار به پزشک معین و پذیرش درمان و معالجه بیمار از ناحیه پزشک آثار حقوقی و شرایطی حاکم است؛ لذا این سوال مطرح می شودکه آیا مسئولیت پزشک، ریشۀ قراردادی دارد یا باید با استناد مسئولیت قهری، او را مسئول قرار داد. و اگر قراردادی است ماهیت این قرارداد چیست؟ همانطوری که در فصل اول بیان شد ، مسئولیت به دو قسم ، مسئولیت قهری و مسئولیت قراردادی تقسیم می شود.قانونگذار با تنظیم احکام خاص برای هر از این دو مسئولیت (قهری و قراردادی) آثار ویژه ای را بر آنها مترتب کرده است که به لحاظ اهمیت فوق العاده ای که از جهت عملی در ارتباط با موضوع مسولیت پزشک دارد به اختصار به چند مورد اشاره می نماییم.
گفتار اول- فواید عملی تمیز مسئولیت قهری و قراردادی
قانونگذار با تنظیم احکام خاص برای هر یک از این دو مسئولیت ،آثار ویژه ای را بر آنها مترتب کرده است. که با انتخاب هر یک از این دو مسئولیت آثار خاصی بر هر کدام مترتب می شود ،که در اینجا به لحاظ اهمیت موضوع از جهت عملی به اختصار چند مورد را بیان می کنیم.
1- از حیث دادگاه صلاحیت دار
طبق ماده ۱۱ ق.آ.د.م اصل کلی در صلاحیت دادگاهها این است که دعاوی باید در دادگاهی اقامه شود که خوانده در حوزه آن اقامت دارد. بنابراین اگر مسئولیت پزشکی قهری باشد ،دعوا باید در حوزه محل اقامت پزشک اقامه شود،ولی چنانچه مسئولیت پزشک قراردادی باشد به استناد ماده ۱۳ ق. آ.د.م خواهان می تواند به دادگاهی رجوع کند که قرارداد در حوزه آن واقع شده یا تعهد باید در آنجا انجام گیرد.همچنین براساس رای وحدت رویه ۲۸/۳/۵۹ دیوان کشور،خواهان حق رجوع به دادگاه محل اقامت خوانده را دارد و ماده ۱۳ ق. آ.د.م قاعده عمومی صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده را نفی نمی کند.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2- از حیث قانون حاکم

قانون حاکم در مسئولیت قهری ،قانون محل وقوع فعل است،زیرا در اثر مسئولیت یک رابطه دینی ایجاد می شود که در این ارتباط ، قانون مناسب ،قانون منشاء دین است. اما در مسئولیت قراردادی با توجه به اینکه ماده ۹۶۸ ق. م قانون حاکم بر تعهدات ناشی از عقود رابیان کرده اما در زمینه مسئولیت ساکت است.(الماسی،۱۳۷۰، ۴۳)برخی بر این باورند که قانون محل عقد،قانون حاکم بر تمام مسائل مربوط به عقد است(نصیری،۱۳۵۲، ۳۴)همچنین می توان گفت که مسائل اجرایی قرارداد،تابع محل اجراست و چون مسئولیت قراردادی در مرحله اجرا مطرح می شود پس این قانون حاکم خواهد بود.(صفری،۱۳۸۹،ش۴)اما با توجه به ماهیت این رابطه که تابع توافق طرفین است اگر توافقی در زمینه قانون حاکم صورت نگرفته نباشد از بین موارد فوق قانون اقامتگاه خوانده مناسب تر می باشد.(یزدانیان،۱۳۷۹، ۲۴۱)بنابراین معلوم می شود که کیفیت مسئولیت پزشک در تعیین قانون حاکم بر روابط طرفین موثر است.
3- از حیث مطالبه
اگر در ضمن قرارداد شرط شده باشد که در صورت تخلف،پزشک مبلغ معینی را به عنوان خسارت تادیه نماید با توجه به ماده ۲۳۰ ق.م قاضی نمی تواند او را به بیشتر یا کمتر از آنچه که ملزم شده محکوم نماید . ولی در مسئولیت قهری پزشک مسئول هر ضرری است و چنین شرطی در مسئولیت قهری وجود ندارد.(شجاعپوریان،۱۳۷۳، ۳۴)
گفتار دوم- دیدگاههای موجود در مورد مسئولیت پزشک
یکی از ویژگی های مسئولیت های حرفه ای دو بعدی بودن آن است،وقتی که پزشکی در معالجه بیمار خود اصول و موازین علمی را رعایت نمی نماید و موجب ورود ضرر به بیمار می شود، از یک طرف پزشک به تعهدات قراردادی خود عمل نکرده و مسئولیت قراردادی دارد و از طرف دیگر عمل پزشک نقض مقررات آمره شغلی نیز محسوب می شود ومسئولیت قهری و چه بسا مسئولیت کیفری به همراه دارد ،(شجاعپوریان،۱۳۸۹، ۵۰) تلاقی مسئولیت قراردادی پزشک با مسئولیت قانونی در جریان معالجه ،این سوال را مطرح می نماید که مسئولیت پزشک قراردادی است یا قهری؟ در پاسخ به این سوال دو دیدگاه وجود دارد. دیدگاه نخست، مبتنی بر قهری بودن مسؤولیت پزشک است . دیدگاه دیگر، قائل به قراردادی بودن است که نظریه تعهد به نتیجه و تعهد به وسیله، از همین دیدگاه مشتق شده است.
۱- نظریه مسئولیت قهری و دلایل پیروان آن
پیروان قهری بودن مسئولیت پزشک، معتقدند که آنچه پزشک تعهد به انجام آن می کند، درمان بیمار است و این امر، به زندگی انسان وابستگی دارد که قابل داد و ستد نیست و نمی تواند مورد معامله قرار گیرد. و بیمار حق ندارد زندگی خود را در دست هرکسی ولو این که پزشک باشد بسپارد تا در آن بهر نحوی که بخواهد اقدام کند.همچنین آنان استدلال می کنند که رعایت اصول و موازین پزشکی و الزام به تعهدات اخلاق پزشکی در حیطه قراردادها نمی گنجد. و پزشک در هر حال ملزم به رعایت اصول و موازین فنی و علمی پزشکی است. و مسئولیت پزشک ناشی از ماهیت و طبیعت فعال اوست ،اعم از اینکه رابطه قراردادی وجود داشته یا نداشته باشد . بنابراین پزشکی که در معالجه ی بیمارانش کوتاهی می نماید ،تعهد قانونی شغلی خود رانقض نموده است و نه تعهد قراردادی خود را .در نتیجه در صورت قائل بودن به رابطه ی قراردادی بین پزشک وبیمار ،این قرارداد چیزی به قانون نیفزوده است و پزشک به حکم قانون مکلف به رعایت اصول و موازین پزشکی و احتیاط و مواظبت از بیمار است. و الزام پزشک به جبران خسارت و تعهد او به درمان ناشی از حکم قانون است . و همچنین اعمال و رفتار صاحبان مشاغل نمی تواند مورد معامله واقع شود چرا که این اعمال قابل اندازه گیری به مال نیستند . همچنین طرفداران این نظریه معتقدند که جایی که فعل زیان بار با زندگی یا سلامتی جسمی اشخاص در ارتباط است قواعد مسئولیت قراردادی را نمی توان رعایت کرد، و برای توجیه نظریه خود به تئوری نظم عمومی اشاره میکنند و این چنین استدلال می نمایند که تعهدات پزشک از اراده ی طرفین پیروی نمیکند،و طرفین توانایی تغییر آن را ندارند،چرا که زندگی انسان و سلامت وی مورد حمایت قانون و مقررات نظم عمومی است .(شجاع پوریان،۱۳۷۳، ۳۹ وثقفی ،۱۳۸۹، ۷۱)
۲- نظریه مسئولیت قراردادی و دلایل پیروان آن
طرفداران نظریه ی مسئولیت قراردادی پزشک در پاسخ به دلایل طرفداران نظریه ی مسئولیت قهری ایراداتی مطرح نموده اند من جمله اینکه تعهد پزشک به درمان بیمار ناشی از تعهد قراردادی است و پزشک وبیمار در زمان توافق اولیه ی خود ، این امر اساسی را موضوع توافق خود قرارداده اند و دلیلی وجود ندارد که تعهد پزشک به درمان بیمار را تعهد شغلی بدانیم و این ادعا که قرارداد پزشکی چیزی بر حکم قانون نیفزوده است را نیز نمی توان پذیرفت چرا که پیش از قرارداد ،پزشک مکلف به درمان بیمار نبوده و پس از عقد قرارداد درمان این تعهد را پیدا کرده است و در نتیجه تخلف از همین تعهد تازه مسئولیت پیدا میکند.(کاتوزیان،۱۳۷۴، ۸۲)هچنین استناد به تئوری نظم عمومی نیز توجیهی کافی برا ی قهری دانستن مسئولیت پزشک نیست زیرا تکالیف قانونی مربوط به زندگی و سلامتی اشخاص هرچند جزء قوانین امری می باشد ولی دلیلی وجود ندارد که مسئولیت ناشی از نقض این تکالیف نیز امری باشد و آن چه مهم است این است که تکلیف کلی احتیاط و مراقبت در روابط اشخاص حذف نشود ،بنابراین تنها قواعد مسئولیت قهری متضمن حمایت از مصالح و نظم عمومی نیست و مسئولیت قراردادی نیز بی ارتباط با نظم عمومی نیست و ضمانت اجرایی است که از طرف قانون گذار برای تامین اجرای درست قراردادها بوجود آمده است .در نتیجه آن چیزی که مصلحت جامعه می طلبد این است که برای آزادی اراده ی افراد محدوده ی مشخصی وجود داشته باشد و تئوری نظم عمومی حداقلی را برای تعهدات پزشک ضروری می داند.(ایزانلو،1382، 243)
3- نظریه برگزیده
در بررسی دلایل هر یک از طرفداران نظریات مسئولیت قهری و قراردادی معلوم گردید که هر کدام سعی دارند، به صورت انحصاری مسئولیت پزشک را قهری یا قراردادی وانمود نمایند. با توجه به اینکه مسئولیت پزشکی، از ادوار گذشته تاکنون، فراز و نشیب‎ های فراوانی را پشت سر گذاشته است، گاهی مبتنی بر قهری بودن و گاهی بر پایه قراردادی بودن، تفسیر شده است.توجه به این نکته لازم است که ، پزشک دارای تکالیفی است که لازمه ی طبیعت فعالیت های اوست . اعم از اینکه رابطه ، قراردادی باشد یا نباشد . در عمل نیز مشکل است که تعیین کنیم خسارت وارده در محدوده ی قرارداد یا خارج از قرارداد به وقوع پیوسته است . زیرا تکالیف اصلی پزشک در طی اجرای فعالیت حرفه ای خود در هر دو صورت وجود یا عدم قرارداد مشابهند. به عبارت دیگر محتوای تکالیف قراردادی پزشک به موجب قانون مشخص شده است و ناشی از توافق و اراده ی صریح طرفین نمی باشد ، تعهد پزشک به رعایت اصول و موازین علمی و نظامات دولتی (بند ج ماده 158 و495 قانون مجازات اسلامی) و حفظ اسرار بیمار احکام صریح قانونی هستند که پزشک در حالت وجود قرارداد یا عدم آن ملزم به رعایت آنها می باشد و عدم رعایت آنها با ضمانت اجرای قانونی همراه است . بنابراین با توجه به اهمیت حرفه ی پزشکی و ارتباط آن با مصلحت جامعه ، رابطه ی پزشک و بیمار در یک رابطه ی ساده ی بین طرفین خلاصه نمیگردد و با نظم عمومی ارتباط دارد . به همین جهت مقررات مربوط به این گونه مشاغل از قواعد مربوط به نظم عمومی بوده و هیچ کس نمی تواند به وسیله قرارداد خصوصی به آنها تجاوز کند یا دایره اعمال آنها را محدود سازد.لذا مسئولیت پزشک به صورت انحصاری در یکی از دو قالب قراردادی و قهری دسته بندی نمی شود بنابراین چنا نچه قبل از ورود خسارت قراردادی بین پزشک و بیمار وجود داشته باشد ، ویژگی هایی را به مسئولیت اعطا می کند که آن را از ضمان قهری به گونه ای ماهوی جدا می سازد . و مسئولیت پزشک در دایره مسئولیت قراردادی تعریف و توجیه می شود. طبیعت خاص حرفه ی پزشکی و رابطه آن با سلامتی جسم انسان باعث شده است که قانونگذار در مواردی که رابطه ی پزشک و بیمار مسبوق به وجود قرارداد است ، برخلاف مواردی که پزشک به حکم ضرورت نجات جان بیمار ، درمان را شروع می نماید ، تفاوت قائل شود همچنین پیش بینی شرط برائت فقط در قالب یک رابطه ی قراردادی قالب تصور است (خوشرویی مجد،1389، 33) . پذیرش نظریه ی مسئولیت قراردادی پزشک بدین معنا نیست که در همه ی مواردی که پزشک مبادرت به معالجه بیمار می نماید ، در صورتی که مرتکب تقصیر شود و به بیمار خسارتی وارد آید ، مسئولیت او قراردادی است. در مواردی که پزشک بدون وجود قرارداد به عنوان مثال در موارد اورژانسی ، مبادرت به درمان بیمار می نماید و در نتیجه ی نقض تعهدات شغلی یا قانونی خسارتی به بیمار وارد شود ، مسئولیت او قهری است. اما اصل کلی در مسئولیت پزشک ، مسئولیت قراردادی است . و به طورکلی امروزه همگان بر این باورند که مسئولیت پزشک ریشه قراردادی دارد. به استثنای موارد اورژانس و …. که درمان بدون رضایت بیمار شروع می شود . علی الاصول مسئولیت پزشک به دلیل تراضی طرفین بر معالجه و تعهدات پزشک ، قراردادی است. برای اثبات مسئولیت قراردادی وجود و اثبات قرارداد، امری ضروری است . که در بخش بعد به طور مفصل در مورد آن بحث خواهیم کرد.
گفتار سوم- ماهیت تعهد پزشک
برای اینکه محدوده مسئولیت پزشک و قواعد مسئولیت پزشکی را مشخص نماییم باید ماهیت تعهدات و التزامات پزشک را در ابتدا مشخص نماییم.
1- دیدگاه قائلین تعهد به نتیجه
همانطوری که در فصل اول این