مارگولیس (1974) درتحقیق خود که درمیان 1400 نفر ازمردم آمریکا انجام داد به این نتیجه رسید که عدم مشارکت درکار وفقدان حمایت اجتماعی مهم ترین علت فشارهای عصبی وروانی ناشی ازکاربوده است.(کوپر، 1373، ص 101).
6- ارتباطات سازمانی:
افزایش ارتباطات رسمی با کارکنان، عدم اطمینان را ازطریق کاهش تضاد وابهام نقش کاهش می دهد. به خاطراهمیت ارتباطات درتعدیل روابط پاسخ استرس مدیریت می تواند ازآن به عنوان مفهومی درجهت شکل دهی ادراک کارکنان استفاده اثربخش نماید.
بهبود روابط کاری با کارکنان همچنین می تواند منجربه افزایش رضایت شغلی وبهره وری بیشترگردد. (رابینز، 1991، ص 618).
پیشنهاداتی برای کاهش استرس درشغل:
1- وظایف با اهمیت وکاملا با اهمیت خود را مشخص وابتدا آنها را انجام دهید.
2-درهرصورت می توان کارها را به دیگران تفویض نمود.
3-سردرگمی واقعی را کنارگذاشته ویک جدول زمان بندی کاررا تهیه ومطابق با آن عمل نمایید.
4-برای وقایع آینده، ازقبل برنامه ریزی کنید وهمواره به استقبال کارها بروید.
5- هرشخص دیریا زود شکست می خورد، شکست معمولا منتج به عملکرد پائین می شود، لذا درطول روزکاری، زمانی را جهت استراحت درنظربگیرید.
6-تصمیم گیری را به تعویض نیندازید. نگرانی درباره تصمیم گیری، بعضی مواقع ازپیامدهای منفی تصمیم گیری اغلب بیشتراست.
7- سعی کنید برروی کارهایتان تسلط وکنترل داشته باشید. جهت کسب اطلاعات ازدیگران می توانید کمک بگیرید.
8-معقولانه بخورید، ازمصرف داروواستعمال دخانیات پرهیزنمایید. خواب مناسب داشته باشید وبه طورمنظم تمرین وورزش نمایید. (سینگر، 1990، ص 375).
قسمت پنجم : رضایت شغلی
درقسمت های قبلی توضیحاتی پیرامون فشارهای شغلی به عنوان متغیرمستقل ارائه شد. دراین قسمت ضروری به نظرمی رسد تا مطالبی راجع به متغیروابسته تحقیق حاضریعنی رضایت شغلی یادآوری شود.
الف: تعریف رضایت شغلی
رضایت شغلی به نگرش کلی فرد درباره شغلش اطلاق می شود کسی که رضایت شغلی اش درسطح بالایی باشد نسبت به کارش نگرش مثبتی دارد ولی کسی که ازکارش ناراضی است نگرش وی نسبت به کارش منفی می باشد. (رابینز، 1374، صفحات 266-265).
درتعریف دیگررضایت شغلی احساسی است که افراد نسبت به شغلشان دارند. هنگامی که می گوییم فردی دارای رضایت شغلی بالایی است بدین معنی است که فرد به طورکلی شغلش را دوست دارد وارزش زیادی برای آن قائل است واحساس مثبتی راجع به آن دارد. (آرنولد فلدمن، 1986، ص 86).
ب: روش های اندازه گیری ورضایت شغلی
1- مقایسه های رتبه بندی :برای اندازه گیری رضایت شغلی معمولا ازدوروش سنجش کلی وسنجش تفصیلی استفاده می شود.
دراجرای روش سنجش کلی ازکارگر یا کارمند یک پرسش می شود واوبا درنظرگرفتن جنبه های مختلف به آن پاسخ می دهد. دراجرای روش تفصیلی ارکان واجزای تشکیل دهنده شغل مشخص می شوند ودرباره احساس فرد نسبت به آنها پرسش می شود وطبق یک مقیاس استاندارد شده به عوامل نمره داده می شود وسپس برای تعیین نمره رضایت شغلی فرد آنها باهم جمع می گردد. (رابینز، 1374، صفحات 280-279).
2- روش وقایع حساس: دراین روش، افراد وقایعی را دررابطه با کارشان توصیف می کنند که نشان می دهد آنها واقعا ازکارشان راضی یا ناراضی هستند. برای مثال اگرکارکنان زیادی به وضعیت‌هایی اشاره نمایند که درآن وضعیت ها احساس ناراحتی جسمانی نمایند ازآن موقعیت احتمالا احساس نارضایتی دارند.
3-روش مصاحبه وملاقات های رودررو: دراین روش دربعضی ازمواقع، به عنوان جلسات ابرازعقاید نامیده می شود که درآن ازافراد خواسته می شود که به صورت آزادانه نظرات وپیشنهادات خودرا درباره شغل سازمانی ویا مدیریت بیان نمایند.