به طورکلی دخالت دادن کارکنان درتصمیم گیری ها برکارآنها تأثیرگذاشته وتدبیرخوبی تلقی می شود. این کارنه تنها عملکردهای مربوط به کاررا افزایش می دهد بلکه ازسوی دیگربا عوامل مهمی که باعث استرس می شوند مقابله می گردد.
مدیرانی که اجازه می دهند تا کارکنانشان دربحث ها وتصمیمات مشارکت داشته باشند استراتژی عاقلانه ای را دنبال می کنند وبه این طریق ضمن بهره برداری ازعقاید وایده های نو، به بسیاری ازنیازهای سطوح بالای افراد جواب مثبت داده وازایجاد فشارهای عصبی جلوگیری کرده اند. (بارون وگرینبرگ، 1990، ص 231).
قسمت سوم: پیامدهای فشارهای عصبی وروانی
پیامدهای فشارهای عصبی وروانی بسیارزیاد و دربعضی ازموارد نامعین می باشد. اگرچه تمامی پیامدهای استرس بد وناخوشایند نیستند اما پیامدهای منفی آن معمولا بیش ازپیامدهای مثبت آن می باشند.
علائم فشارهای عصبی وروانی
الف: علائم فیزیولوژیکی جسمانی
-سردرد، فشارخون بالا، بیماری های قلبی.
-نامنظم بودن ضربان قلب، زخم معده
-سرطان ، مرض قند.
ب: علائم روانی
-کم خوابی، مشکلات خانوادگی، افسردگی
-عدم تمرکزذهنی، کاهش رضایت شغلی
-ناکامی، اضطراب، خستگی مفرط شغلی
ج: علائم رفتاری
-سیگارکشیدن، مصرف دارو، خشونت
-کم اشتهایی یا پراشتهایی به غذا
-حادثه آفرینی، کاهش بهره وری، شکایت ازکار
-غیبت وترک کار، ضعف روحیه
-پائین آمدن کیفیت وکمیت کار
پیامدهای سازمانی فشارهای عصبی وروانی
هرگاه فشارهای سازمانی با تدبیرزیرنظارت وهدایت قرارنگیرند، پیامدهای زیانباری را پدید می آورد. روشن است که پیامدهای سازمانی همواره به گونه ای یکسان درهمه سازمان ها آشکارنمی شود بلکه تظاهر وبروزآن درسست ترین نقطه کارسازمان رخ می نماید. دریک سازمان، ترک خدمت فراوان ممکن است نشانی ازفشارسازمانی باشد ودرسازمان دیگر اعتصاب براین دستورات گواهی می دهد. (طوسی، 1368، ص 78).
تنها افراد نیستند که پیامدهای استرس منفی را تحمل نموده ویا از مزایای استرس مثبت استفاده می نمایند. سازمان ها نیزبه صورت مستقیم یا غیرمستقیم هزینه های استرس منفی را تحمل می نمایند. بسیاری ازهزینه هایی که سازمان ها تحمل می نمایند دررابطه با پیامدهای فردی استرس منفی می باشد اگربعضی ازهزینه های سازمانی ناشی ازفشارهای عصبی ازپیامدها یا فشارهای فردی ناشی بشود آنگاه سلامت فردی وسازمانی با یکدیگر درارتباط خواهند بود.
بنابراین سالم بودن سازمان به سلامت افراد آن سازمان منجرشده وافراد سالم درمقابل به سازمان درجهت رسیدن به اهدافش کمک ویاری خواهند رساند. (کوئیک و کوئیک، 1983، ص303).