28/25 82/21 18/27 43/26 20/33 11/26 26/19
*: معنی دار در سطح 5 درصد، **: معنی دار در سطح 1 درصد و n.s.: غیر معنی دار
4-6-1 تعداد برگ
نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثر تلقیح با باکتری و همچنین اثر متقابل بر تعداد برگ باززا شده پپرومیا معنیدار شد (به ترتیب P<0.05 و P<0.01) و اثر سطوح هورمون غیرمعنیدار بود (جدول 4-3). در تیمار بدون باکتری،‌ با افزایش سطح هورمون از 0 به 2 (به ترتیب 4/3 و 3/2) اختلاف معنیدار در تعداد برگ مشاهده شد (شکل 4-6). در هر دو سطح 1 و 2 هورمون، استفاده همزمان از باکتری و هورمون باعث کاهش معنیدار تعداد برگ شد و روند مخالفی نسبت به سطح 0 هورمون، که تمامی تیمارهای باکتری اختلافی با یکدیگر نداشتند، داشت (نمودار 4-6). به نظر میرسد استفاده همزمان از باکتری و هورمون باعث افزایش بیش از حد سطح هورمونها در محیط کشت شده و این عامل تاثیر منفی در تعداد برگ داشته است. نتایج بدست آمده بعد از یک ماه،‌ روند مشابهی نسبت به اندازهگیری اول داشت. در اندازهگیری اول، اثر اصلی باکتری معنیدار شده بود و تلقیح با هر دو باکتری باعث کاهش تعداد برگ شد (نمودار 4-2). 4-6-2 طول ساقه
در روندی مخالف نسبت به تعداد برگ،‌ اثر تلقیح با باکتری و اثر متقابل غیرمعنیدار و اثر سطوح هورمون بر طول ساقههای باززا شده معنیدار بود (P<0.05؛ جدول 4-3). تلقیح با باکتری Pseudomonas نسبت به تیمار شاهد و باکتری Azospirillum باعث افزایش طول ساقه گردید (نمودار 4-7). این افزایش در حدود 50 درصد نسبت به دو تیمار دیگر بود. افزایش طول ساقه از دو طریق شامل افزایش تعداد میانگره و یا افزایش طول میانگره امکانپذیر است. با توجه به اثر منفی باکتری بر تعداد برگ، میتوان نتیجه گرفت که استفاده از باکتری Pseudomonas باعث افزایش طول میانگره و در نتیجه طول شاخساره شده است. در اندازهگیری اول هر دو باکتری اختلاف معنیدار با شاهد داشتند (نمودار 4-3) ولی بعد از 1 ماه،‌ فقط باکتری Pseudomonas طول شاخه بیشتری نسبت به شاهد داشت.
مطلب مرتبط :   خلاّقیت از دیدگاه مکاتب مختلف
4-6-3 تعداد ریشه [do_widget id=kl-erq-2]
نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثرات اصلی تلقیح با باکتری و سطوح هورمون بر تعداد ریشه باززا شده در ریزنمونه پپرومیا معنیدار (به ترتیب P<0.01 و P<0.05) و اثر متقابل این دو فاکتور غیرمعنیدار بود (جدول 4-3). سطوح هورمون 0 و 1 اختلاف معنیدار با یکدیگر نداشتند و سطح هورمون 2 برابر باعث کاهش 50 درصدی تعداد ریشه باززا شده شد (نمودار 4-8). تیمار باکتری Azospirillum و تیمار بدون باکتری نیز اختلاف معنیدار با یکدیگر نداشتند، اما تلقیح با باکتری Pseudomonas باعث کاهش معنیدار (در حدود 45 درصد) نسبت به دو تیمار دیگر شد (نمودار 4-9). با مقایسه این دو نمودار میتوان مشاهده نمود که تاثیر تیمار Pseudomonas شبیه تیمار هورمون دو برابر میباشد و این کاهش تعداد ریشه میتواند به علت افزایش بیش از حد سطح هورمون در حضور باکتری Pseudomonas باشد. در اندازهگیری اول اختلاف معنیدار بین تیمارها از لحاظ تعداد ریشه دیده نشد و تاثیر تیمارها بعد از یک ماه مشخص گردید.
4-6-4 کل طول ریشه باززا شده
مشابه تعداد ریشه،‌ نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثرات اصلی تلقیح با باکتری و سطوح هورمون بر کل طول ریشه باززا شده در ریزنمونه پپرومیا معنیدار (P<0.01) و اثر متقابل این دو فاکتور غیرمعنیدار بود (جدول 4-3). سطوح هورمون 0 و 1 اختلاف معنیدار با یکدیگر نداشتند (به ترتیب 84/8 و 85/8 سانتیمتر) و سطح هورمون 2 برابر باعث کاهش طول ریشه باززا (88/2 سانتی متر) شده شد (نمودار 4-10). تیمار باکتری Azospirillum و تیمار بدون باکتری نیز اختلاف معنیدار با یکدیگر نداشتند (به ترتیب 87/7 و 58/10 سانتی متر)، اما تلقیح با باکتری Pseudomonas باعث کاهش معنیدار (3 سانتی متر) نسبت به دو تیمار دیگر شد (نمودار 4-11). مقایسه این دو نمودار نشان میدهد که تاثیر تیمار Pseudomonas شبیه تیمار هورمون دو برابر میباشد و این کاهش تعداد ریشه میتواند به علت افزایش بیش از حد سطح هورمون در حضور باکتری Pseudomonas باشد. در اندازهگیری مرحله اول اثرات اصلی معنیدار نشده بود و در اثر متقابل تلقیح با باکتری Azospirillum بدون هورمون،‌ بیشترین طول کل ریشه بدست آمد (نمودار 4-4). نتایج بارکا و همکاران (2000) و فرومل و همکاران (1991) حاکی از اثر بسیار خوب باکتری سودوموناس بر رشد گیاه انگور و نیز سودوموناس غیرفلورسنت بر گیاه سیبزمینی است که با این نتایج همخوانی ندارد.
مطلب مرتبط :   بورس اوراق بهادار

4-6-5 میانگین طول ریشه
نتایج تجزیه واریانس نشان داد هورمون اثر معنیداری بر میانگین طول ریشه داشت (P<0.05) و اثر اصلی باکتری و اثر متقابل هورمون در باکتری بر میانگین طول ریشه معنیدار نگردید (جدول 4-3). اختلاف معنی دار بین سطوح 0 و 2 هورمون مشاهده شد (به ترتیب 91/1 و 08/1 سانتیمتر) و تیمار سطح 1 بینابین این دو تیمار بود (نمودار 4-12). در حقیقت با افزایش سطح هورمون از میانگین طول ریشه کاسته شد. در اندازهگیری مرحله قبل،‌ اثرمتقابل معنیدار گردید و روند مشابهی در ارتباط با اثر افزایش مقدار هورمون بر میانگین طول ریشه مشاهده شد (نمودار 4-5). 4-6-6 تعداد جوانه رشد کرده
هیچکدام از اثرات اصلی و متقابل تیمارها بر تعداد جوانه رشد کرده ریزنمونه پپرومیا معنیدار نبود (جدول 4-3). میانگین تعداد جوانه در ریزنمونه 7/3 جوانه در شاخساره بود.
4-6-7 توسعه برگی
نتایج تجزیه واریانس نشان داد هیچکدام از اثرات اصلی و متقابل تیمارها بر توسعه برگ ریزنمونه پپرومیا معنیدار نبود (جدول 4-3).
4-7 تاثیر سطوح هورمونی و تلقیح با باکتری بر رشد گیاهچههای کشت بافتی پپرومیا در مرحله سازگاری