هیچکدام از اثرات اصلی و متقابل تیمارها بر تعداد ریشه پپرومیا معنیدار نبود (جدول 4-4). میانگین تعداد ریشه پپرومیا 41/2 عدد در گیاه بود. نتایج آزمایشهای مشابه با این آزمایش متفاوت است. به عنوان مثال کارلتی و همکاران (1998) نتیجه گرفتند زمان و درصد ریشهدهی در گیاه جوجوبا با استفاده از تلقیح با باکتری A. brasilense بهبود یافت. همچنین استفاده از باکتری Burkholderia باعث افزایش تعداد ریشه (24 تا 196 درصد)، وزن خشک ریشه (44-201 درصد) و ریشههای فرعی نسبت به شاهد گردید (فرومل و همکاران، 1991؛ نواک و شولاوی، 2003).
4-7-4 کل طول ریشه
نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثر فاکتور هورمون بر کل طول ریشه معنیدار گردید (P<0.05) درحالیکه اثر متقابل و استفاده از باکتری اثر معنیداری بر کل طول ریشه نداشتند (جدول 4-4). سطح هورمونی یک باعث افزایش معنیدار کل طول ریشه نسبت به شاهد گردید. اما افزایش مقدار هورمون به سطح دو، باعث کاهش طول ریشه و عدم اختلاف نسبت به شاهد گردید (نمودار 4-14). لارابورا و همکاران (2007) مشاهده کردند تلقیح با باکتری باعث تسریع در پیدایش ریشه در شاخسارههای گیاه فوتینیا شد. همچنین باکتری A. brasilense به همراه هورمون IBA باعث افزایش وزن تر و خشک ریشه (105 و 137 درصد)، سطح ریشه (65 درصد) و وزن تر و خشک هوایی (32 و 62 درصد) گردید. آنها نتیجه گرفتند استفاده از باکتریهای محرک رشد به همراه هورمون اکسین باعث بهبود اندامزایی خواهد شد. 4-7-5 میانگین طول ریشه
هیچکدام از اثرات اصلی و متقابل تیمارها بر میانگین طول ریشه پپرومیا معنیدار نبود (جدول 4-4). میانگین تعداد جوانه در ریزنمونه 54/6 جوانه در شاخساره بود.
4-7-6 توسعه برگی
نتایج نشان داد اثرمتقابل باکتری و هورمون بر توسعه برگی معنیدار گردید (P<0.01) و اثرات اصلی معنیدار نشد (جدول 4-4). در سطح هورمون صفر، استفاده از باکتری Azospirillum باعث کاهش سطح برگ نسبت به بدون باکتری و Pseudomonas شد. در سطح هورمون 2، روند کاملا برعکس مشاهده شد و باکتری Azospirillum باعث افزایش بیش از 5/2 برابری سطح برگ نسبت به بدون باکتری و باکتری Pseudomonas گردید (نمودار 4-15).
مطلب مرتبط :   پایان نامه ارشد رایگان درباره گیاهان دارویی و کیفیت محصولات
4-7-7 وزن تر بوته
نتایج تجزیه واریانس نشان داد تنها اثر باکتری معنیدار بوده (P<0.01) و اثر هورمون و اثر متقابل فاکتورها معنیدار نشد (جدول 4-4). مشاهده شد تلقیح با هر دو باکتری باعث کاهش معنیدار وزن تر بوته شد و این نشاندهنده اثر منفی باکتریها بر این صفت است (نمودار 4-16). همچنین تکثیر و رشد باکتری که به سرعت انجام میشود میتواند باعث مصرف یکباره عناصر خصوصا نیتروژن شده و گیاه تحت تنش قرار گیرد. 4-7-8 وزن خشک بوته
نتایج نشان داد اثر اصلی هورمون و اثر متقابل هورمون و باکتری معنیدار گردید (P<0.01؛ جدول 4-4). در سطح هورمون صفر، تیمار بدون باکتری و باکتری Azospirillum وزن خشک بیشتری از باکتری Pseudomonas داشتند. در حالیکه در سطح هورمون 1، روند معکوسی مشاهده گردید و باکتری Pseudomonas وزن خشک بیشتری تولید نمود (نمودار 4-17).
4-8 اندامزایی مستقیم در گیاه پپرومیا
جهت تست اندامزایی در گیاه پپرومیا آزمایشی طراحی گردید که در این آزمایش قطعات کوچکی از برگ گیاه پپرومیا (محل تلاقی برگ و دمبرگ) در محیط کشت MS با ترکیب هورمونی 2IP (5/0 میلیگرم در لیتر) و IAA (2/0 میلیگرم در لیتر) کشت شدند. بعد از گذشت 5 تا 7 هفته، اندامزایی مستقیم به صورت تولید ریشههای زیاد مشاهده شد. پس از حدود 3 هفته از ایجاد ریشه، جوانههای زیادی در سطح برگ مشاهده گردید (شکل 4- 6). در تحقیقات انجام گرفته در مورد گیاه پپرومیا تاکنون اندامزایی گزارش نشده است.

شکل 4-5 اندامزایی مستقیم قطعات برگی گیاه پپرومیا (ریشهزایی)
فصل پنجم
نتیجهگیری

5-1 بحث