اهمیت استفاده از PGPRها برای گیاهان مختلف به عنوان کود زیستی هر روزه در حال افزایش میباشد و تحقیقات وسیعی در این مورد در حال اجراست. اما امکان استفاده از این موجودات در تحقیقات آزمایشگاهی گیاهی (In vitro) از جمله کشت بافت گیاهی هنوز در حال بررسی است. با توجه به اینکه این میکروارگانیزمها انواع مواد را به محیط اضافه میکنند، احتمال اینکه بر روی مراحل مختلف کشت بافت از ایجاد کالوس تا مرحله انتقال به خاک اثرات مثبتی داشته باشند وجود دارد. در این مورد گزارشهای بسیار اندکی موجود است و تحقیق بر روی این موضوع ضروری به نظر میرسد.
در این آزمایش با توجه به نتایج بدست آمده میتوان بیان نمود که باکتریهای محرک رشد بر رشد هوایی و ریشه گیاه بخصوص بر رشد و توسعه ریشهای گیاه تاثیرگذار هستند. این تاثیر در هر دو باکتری آزوسپریلیوم و سودوموناس مشاهده شد و این تاثیر در صفات مختلف متفاوت بود. در هیچ یک از صفات تاثیر تیمارهای باکتریایی کمتر از شاهد نبود و این بیانگر عدم وجود تاثیر سوء بر رشد ریزنمونه درون شیشه میباشد جنس، گونه و ژنوتیپ گیاهی، میزان پاسخگویی گیاه به کشت درونشیشهای، نوع باکتری و مقدار استفاده از آن، ظرف محیط رشد گیاه، نور، دما و سایر شرایط محیطی میتوانند در نتیجه بدست آمده موثر باشند. در این آزمایش اثرات متقابل باکتری و مقدار هورمون نیز مشاهده گردید. کاپور و همکاران (2008) رشد و توسعه ریشهای و افزایش رشد را به تاثیر مثبت باکتریهای محرک رشد نسبت دادهاند.
استفاده از باکتریهای محرک رشد گیاهی در کشت بافت گیاهان هنوز موضوع جدیدی است و گزارشهای کمی در این مورد وجو دارد. لارابورا و همکاران (2007) مشاهده کردند تلقیح با باکتری باعث تسریع در پیدایش ریشه در شاخسارههای گیاه فوتینیا شد. همچنین باکتری A. brasilense به همراه هورمون IBA باعث افزایش وزن تر و خشک ریشه (105 و 137 درصد)، سطح ریشه (65 درصد) و وزن تر و خشک هوایی (32 و 62 درصد) گردید. آنها نتیجه گرفتند استفاده از باکتریهای محرک رشد به همراه هورمون اکسین باعث بهبود اندامزایی خواهد شد.
کارلتی و همکاران (1998) نتیجه گرفتند زمان و درصد ریشهدهی در گیاه جوجوبا با استفاده از تلقیح با باکتری A. brasilense بهبود یافت. همچنین استفاده از باکتری Burkholderia باعث افزایش تعداد ریشه (24 تا 196 درصد)، وزن خشک ریشه (44-201 درصد) و ریشههای فرعی نسبت به شاهد گردید (فرومل و همکاران، 1991؛ نواک و شولاوی، 2003).
استفاده از باکتریهایی از جمله Azospirillum، Azotobacter، Bacillus و Pseudomonas و دیگر باکتریها، باعث ایجاد مکانیزمهای دفاعی در گیاه میشوند. تلقیح گیاهان کشت بافتی با این باکتریها باعث رفع بسیاری از مشکلات خصوصا مسایل مربوط به ریشه میشود. گیاهان کشت بافت شده بر علیه بسیاری از تنشهای زیستی و غیرزیستی مقاوم خواهند شد (نواک و شولاوی، 2003؛ وستبرگ و همکاران، 2004).
با توجه با نتایج بدست آمده و مرور نتایج قبلی میتوان تاثیرگذاری مثبت باکتریهای محرک رشد گیاه بر گیاهان کشت بافتی را تایید نمود. نظر به اینکه شرایط محیطی تاثیر زیادی بر رشد و در نتیجه اثر آنها بر گیاه دارد، و همچنین این نکته که باکتریها در سطح جنس، گونه و سویه اثرات متقابلی با گیاهان دارند و در حقیقت به نوعی اختصاصی هستند، آزمایشهای متعددی لازم است تا بهترین تیمارها برای بهبود رشد گیاهان مختلف کشت بافتی تعیین شوند.

مطلب مرتبط :   مقاله رایگان درباره توانایی حل مسئله و مراحل حل مسئله

5-2 نتایج
باکتریهای استفاده شده در این آزمایش در مواردی تاثیر مثبت بر رشد اندام هوایی و در مواردی در رشد اندام ریشه داشتند.
باکتری Azospirilim lipoferum به تنهایی و در مواردی در ترکیب با هورمون، تاثیر مثبتی بر رشد قسمتهای هوایی و ریشه داشت.
در هیچ یک از صفات تاثیر تیمارهای باکتریایی کمتر از شاهد نبود و این بیانگر عدم وجود تاثیر سوء بر رشد ریزنمونه درون شیشه میباشد.
تکثیر گیاه پپرومیا از طریق اندامزایی مستقیم مشاهده شد و این اولین گزارش در مورد این گونه بود.
فعالیت باکتریهای محرک رشدگیاهی لزوما در همه شرایط نمیتواند تاثیرگذار باشد و باید به دنبال تیمارهایی بود که دارای اثر متقابل مثبت با باکتری بوده و اثری هم افزا با باکتری داشته باشند.
تیمارهای هورمونی (نوع هورمون و مقدار آن) در محیطهای کشت گیاهی در نحوه عمل یا عدم عملکرد باکتریها میتوانند تاثیرگذار باشند.

5-3 پیشنهادات