محققان، کهکشانی رو با فاصله ۳۰ میلیون سال نوری از زمین پیدا کردن که در مرکز اون یه مشکی چاله بسیار بزرگ هست.

به گزارش مهر، محققان با به کار گیری تلسکوپ اشعه ایکس مبادرت به شناسایی یه کهکشون مارپیچی به نام NGC 3627 کردن که ممکنه به کشف مشکی چاله بزرگ و بزرگی که در همسایگی ما قرار داره و قبل از این نامعلوم بود کمک کنه.

یه گروه از دانشندان تازگیا با بررسی اطلاعات به دست اومده از راه تلسکوپ اشعه ایکس چاندرا ناسا از ۶۲ کهکشون نزدیک به این نتیجه رسیدن که ۳۷ کهکشون دارای منابع اشعه ایکس در مراکز خود هستن و در میان اونا هفت کهکشون دارای مشکی چاله های بسیار بزرگ هست.

تصویر ترکیبی کهکشون NGC 3627 که تازگیا منتشر شده ترکیبی از اطلاعات چند تلسکوپ مختلفه

مشاهدات انجام شده با اشعه ایکس نشون دهنده فعالیت سطح پایین مشکی چاله س که ممکنه از کار افتاده باشه. این تحقیق که جزئیات اون در مجله فیزیک نجومی منتشر شده اعلام میکنه که بخشهایی از این کهکشانها میزبان مشکی چاله های بسیار بزرگی هستن که بسیار بزرگتر از چیزیه که قبلا جستجوها نشون می داد.

تصویر ترکیبی کهکشون NGC 3627 که تازگیا منتشر شده اطلاعات اشعه ایکس چاندرا و مادون قرمز تلسکوپ فضایی اسپیتزر رو با رنگهای آبی و قرمز و اطلاعات تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ بسیار بزرگ شیلی به رنگ زرد رو ترکیب کرده.

مشکی چاله ناحیه ای از فضا- زمونه که هیچی، حتی نور نمی تونه از میدون جاذبه اون فرار کنه.

وجود مشکی چاله ها در نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش بینی می شه. این نظریه پیش بینی می کنه که یه جرم به اندازه کافی فشرده می تونه دلیل تغییر شکل و خم شدن فضا-زمان وتشکیل سیاهچاله شه. دور و بر سیاهچاله روش هایی ریاضی به نام افق اتفاق تعریف می شه که هیچ چیزی پس از عبور از اون نمی تونه به بیرون برگرده و نقطه بدون برگشته.

صفت “مشکی” در نام مشکی چاله به این دلیله که همه نوری که به افق اتفاق اون راه پیدا میکنه رو به دام میندازه که این دقیقا مانند معنی جسم مشکی در ترمودینامیکه. مکانیک کوانتوم پیش بینی می کنه که مشکی چاله ها مانند یه جسم مشکی با دمای متناهی از خود تابشای گرمایی گسیل می کنن. این دما با جرم مشکی چاله نسبت وارونه داره و از این روی مشاهده این تابش واسه مشکی چاله های ستاره ای و بزرگتر سخته.

عصر ایران